فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٥٤ - زخم زبان به محمد صلى الله عليه و آله

١٩٠. اعطاى فاطمه عليها السلام به پيامبر صلى الله عليه و آله پاسخ خداوند به زخم زبان دشمن، در خصوص فرزند پسر و نسل حضرت:

إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ [١].

كوثر (١٠٨) ١ و ٢

١٩١. خبر غيبى خداوند به كثرت نسل و ذريّه پيامبر صلى الله عليه و آله، در برابر زخم زبانهاى دشمن به حضرت:

إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ.

كوثر (١٠٨) ١-/ ٣

١٩٢. خبر قطعى خداوند به بى‌نسل و فرزند بودن دشمنان زخم زبان زننده به پيامبر صلى الله عليه و آله:

إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ.

كوثر (١٠٨) ١-/ ٣

١٩٣. بهره‌مندى پيامبر صلى الله عليه و آله از نهرى مخصوص و ويژه در آخرت، از سوى خداوند، در پى زخم زبان به آن حضرت:

إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ [٢].

كوثر (١٠٨) ١

١٩٤. تأخير وحى در برهه‌اى از زمان، زمينه زخم زبان دشمنان به پيامبر صلى الله عليه و آله:

ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى‌.

ضحى (٩٣) ٣

١٩٥. سوگند خداوند، به تداوم حمايت و رها نكردن پيامبر صلى الله عليه و آله در برابر زخم زبانهاى مشركان:

وَ الضُّحى‌ وَ اللَّيْلِ إِذا سَجى‌ ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى‌.

ضحى (٩٣) ١-/ ٣

١٩٦. بشارت خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله، به بهره‌مندى آن حضرت از عطاياى موجب رضايت ايشان، در پى زخم زبان مشركان:

ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى‌ وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى‌.

ضحى (٩٣) ٣ و ٥

١٩٧. حقير و ذليل شدن زخم زبان زننده به پيامبر صلى الله عليه و آله، در پى محروم شدن وى از هر خير و نيكى:

إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ [٣].

كوثر (١٠٨) ١ و ٣

١٩٨. زخم زبان زننده به پيامبر صلى الله عليه و آله، محروم از خوشنامى و نام جاودان:

إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ [٤].

كوثر (١٠٨) ٣

١٩٩. پيامبر صلى الله عليه و آله، موظّف به نماز، قربانى و توجّه به عطاياى خدا در برابر زخم‌زبانهاى دشمن:

إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ.

كوثر (١٠٨) ١-/ ٣

٢٠٠. يادآورى الطاف خاصّ الهى به پيامبر صلى الله عليه و آله در دنيا و آخرت، در برابر زخم زبان دشمنان:

وَ الضُّحى‌ وَ اللَّيْلِ إِذا سَجى‌ ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى‌ وَ لَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولى‌ وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى‌ أَ لَمْ يَجِدْكَ يَتِيماً فَآوى‌ وَ وَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدى‌ وَ وَجَدَكَ عائِلًا فَأَغْنى‌.

ضحى (٩٣) ١-/ ٨

٢٠١. بهره‌مندى پيامبر صلى الله عليه و آله از نعمت كوثر، در پى زخم زبانها، مسئوليّت‌آفرين براى آن حضرت، در برابر پروردگار:

إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ إِنَ‌

[١] . طبق قولى، مقصود از «الكوثر» خصوص فاطمه عليها السلام ونسل او است. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٨٣٦) قرينه مقابله ميان آيه ١ و ٣ همين معنا را تأييد مى‌كند.

[٢] . بنا بر روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله مراد از «كوثر»، نهرى [مخصوص‌] در بهشت است. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٨٣٦؛ الدّرّالمنثور، ج ٨، ص ٦٤٧)

[٣] . گفته شده كه «ابتر» به معناى زخم زبان زننده مى‌باشد. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٨٣٧)

[٤] . اين آيه اگرچه بر اساس شأن نزول، ناظر به موردى خاصّ است ولى بيان آن كلّى و فراگير مى‌تواند باشد.