١٠٥٦. ترغيب و تشويق پيامبر صلى الله عليه و آله، از ناحيه خداوند، به استقامت در اجراى رسالت، به رغم مخالفت با وى: فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِنْ‌ قَبْلِكَ‌ ....

آل‌عمران (٣) ١٨٤

تِلْكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْكَ ما كُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هذا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ.

هود (١١) ٤٩

وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ وَ كَفى‌ بِرَبِّكَ هادِياً وَ نَصِيراً.

فرقان (٢٥) ٣١

وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ.

فاطر (٣٥) ٤

وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالزُّبُرِ وَ بِالْكِتابِ الْمُنِيرِ.

فاطر (٣٥) ٢٥

نيز---) پاداش محمّد صلى الله عليه و آله‌

٦. اسوه بودن‌

١٠٥٧. محمّد صلى الله عليه و آله، اسوه‌اى نيكو براى مسلمانان:

لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ ....

احزاب (٣٣) ٢١

١٠٥٨. محمّد صلى الله عليه و آله، اسوه‌اى شايسته براى موحّدان و آخرت‌طلبان:

احزاب (٣٣) ٢١

١٠٥٩. پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، اسوه‌اى براى امّت اسلام:

وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً [١] ...

بقره (٢) ١٤٣

١٠٦٠. پيامبر صلى الله عليه و آله، اسوه‌اى براى جهاد در راه خدا:

لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ [٢] ...

احزاب (٣٣) ٢١

٧. اطعام‌

١٠٦١. اطعام محمّد صلى الله عليه و آله به مؤمنان، به صورت وليمه ازدواج با زينب:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلى‌ طَعامٍ غَيْرَ ناظِرِينَ إِناهُ وَ لكِنْ إِذا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَ لا مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ‌ [٣] ...

احزاب (٣٣) ٥٣

٨. امانتدارى‌

١٠٦٢. امانتدارى پيامبر صلى الله عليه و آله، در جمع‌آورى و تقسيم غنايم:

وَ ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ [٤] ...

آل‌عمران (٣) ١٦١

١٠٦٣. امانتدارى پيامبر صلى الله عليه و آله در تبيين و ابلاغ وحى به مردم:

وَ ما صاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ‌ وَ ما هُوَ عَلَى الْغَيْبِ‌ بِضَنِينٍ‌ [٥].

تكوير (٨١) ٢٢ و ٢٤

[١] . «شاهد» چه به معناى شاهد اعمال و چه به معناى‌حجّت، (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٤١٦) ملاك و معيار و الگو بودن پيامبر صلى الله عليه و آله را مى‌رساند.

[٢] . با توجّه به سياق آيات، كه مربوط به غزوه احزاب است، معلوم مى‌شود اسوه بودن پيامبر صلى الله عليه و آله در جهاد است. (مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٥٤٨)

[٣] . برداشت با توجّه به شأن نزول است. (مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٥٧٤)

[٤] . در شأن نزول آيه آورده‌اند: در غزوه بدر، قطيفه سرخى از غنايم گم شد. برخى گفتند: پيامبر صلى الله عليه و آله برداشته است، آيه مزبور نازل شد. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٨٧٢)

[٥] . مقصود از «و ما هو على الغيب بضنين» نفى اتّهام از پيامبر صلى الله عليه و آله نسبت به هرگونه خيانتى است. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٦٧٨)