إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ‌ ء فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ فِي شِقاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ‌ ....

بقره (٢) ١٣٥ و ١٣٧

٢٥٦٦. وعده الهى به پيامبر صلى الله عليه و آله، براى بهره‌مندى وى از مقام شفاعت در قيامت:

وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى‌ [١].

ضحى (٩٣) ٥

٢٥٦٧. وعده خداوند به رسول‌اكرم صلى الله عليه و آله براى توانا ساختن وى، جهت پذيرش و اجراى برنامه الهى:

وَ نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرى‌.

اعلى (٨٧) ٨

٢٥٦٨. جارى ساختن قرآن بر زبان محمّد صلى الله عليه و آله و فراموش نكردن آن، وعده خدا به آن حضرت:

سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى‌.

اعلى (٨٧) ٦

٢٥٦٩. وعده خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله، جهت خنثى ساختن تبليغات مكارانه كافران در برابر قرآن:

وَ أَكِيدُ كَيْداً فَمَهِّلِ الْكافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْداً.

طارق (٨٦) ١٧ و ١٦

٢٥٧٠. وعده الهى به محمّد صلى الله عليه و آله، مبنى بر پيروزى وى و شكست و فروپاشى جماعت مشركان:

أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُنْتَصِرٌ سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ.

قمر (٥٤) ٤٤ و ٤٥

٢٥٧١. بشارت خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله، براى بازگشت مجدد به مكّه، پس از هجرت از آن:

إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى‌ مَعادٍ [٢] ...

قصص (٢٨) ٨٥

٢٥٧٢. نويد و بشارت خداوند به محمّد صلى الله عليه و آله، براى بهره‌مندى وى از زندگى بهتر در آخرت:

وَ لَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولى‌ وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى‌.

ضحى (٩٣) ٤ و ٥

٢٥٧٣. بشارت خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله، براى تغيير قبله و جايگزينى قبله‌اى مورد رضا و خشنودى وى:

قَدْ نَرى‌ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ‌ ....

بقره (٢) ١٤٤

٢٥٧٤. نويد و بشارت خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله مبنى بر پديدار شدن مؤمنانى پايدار، به رغم كفر مشركان مكّه:

... فَإِنْ يَكْفُرْ بِها هؤُلاءِ فَقَدْ وَكَّلْنا بِها قَوْماً لَيْسُوا بِها بِكافِرِينَ.

انعام (٦) ٨٩

٢٥٧٥. وعده فتح مكّه به پيامبر صلى الله عليه و آله از جانب خداوند:

إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى‌ مَعادٍ [٣].

قصص (٢٨) ٨٥

٢٥٧٦. وعده خداوند به محمّد صلى الله عليه و آله، براى اعطاى كاخهايى به آن حضرت، در آخرت:

تَبارَكَ الَّذِي إِنْ شاءَ جَعَلَ لَكَ‌ ... وَ يَجْعَلْ لَكَ قُصُوراً.

فرقان (٢٥) ١٠

٢٥٧٧. وعده خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله، درباره اعطاى باغهايى برتر از باغهاى دنيايى به وى، در آخرت:

تَبارَكَ الَّذِي إِنْ شاءَ جَعَلَ لَكَ خَيْراً مِنْ ذلِكَ‌

[١] . طبق روايتى از امام باقر عليه السلام آيه مزبور مربوط به شفاعت است. (تفسير فرات كوفى، ص ٥٧١؛ مجمع البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٧٦٥؛ بحارالانوار، ج ٨، ص ٥٧، ح ٧٢)

[٢] . در شأن نزول آيه چنين آمده است: رسول خدا صلى الله عليه و آله هنگام هجرت از مكّه، در جحفه كه محلّى بين مكّه و مدينه است، آرزوى ديدار مكّه را كرد. اين آيه در آن جا نازل شد و نويد بازگشت آن حضرت را به مكّه داد. (مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٤٢٠)

[٣] . مقصود از «لرادّك إلى‌ معاد» وعده فتح مكّه با بازگشت پيامبر صلى الله عليه و آله پس از هجرت است. (الميزان، ج ١٦، ص ٨٦-/ ٨٨)