فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ١٥٧ - غزوه احد

غذا خوردن محمّد صلى الله عليه و آله‌

٩٦٧. محمّد صلى الله عليه و آله، همچون پيامبران، مجاز به خوردن و استفاده كردن از غذاهاى حلال و پاك:

يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ‌ [١] الطَّيِّباتِ‌ ...

مؤمنون (٢٣) ٥١

٩٦٨. غذا خوردن پيامبر صلى الله عليه و آله مثل ديگر مردم، مورد تعجب مشركان:

... ما لِهذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعامَ‌ ....

فرقان (٢٥) ٧

٩٦٩. پيامبر صلى الله عليه و آله نيازمند خوردن غذا، همچون ديگر مردم:

... ما لِهذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعامَ‌ ....

فرقان (٢٥) ٧

٩٧٠. منافات نداشتن غذا خوردن پيامبر صلى الله عليه و آله با پيامبرى آن حضرت:

وَ قالُوا ما لِهذَا الرَّسُولِ يَأْكُلُ الطَّعامَ‌ ... انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثالَ‌ ....

فرقان (٢٥) ٧ و ٩

غزوات محمّد صلى الله عليه و آله‌

٩٧١. شكست و پيروزى، در جنگهاى محمّد صلى الله عليه و آله و مسلمانان با كافران:

... بِالْكافِرِينَ‌ إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ [٢] ...

توبه (٩) ٤٩ و ٥٠

٩٧٢. آگاهى پيامبر صلى الله عليه و آله ازفنون نظامى و قوانين مربوط به جنگ:

وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقاعِدَ لِلْقِتالِ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ.

آل‌عمران (٣) ١٢١

١. غزوه احُد

٩٧٣. تلاش پيگير پيامبر صلى الله عليه و آله براى جلوگيرى از شكست مسلمانان، در كارزار احُد:

إِذْ تُصْعِدُونَ وَ لا تَلْوُونَ عَلى‌ أَحَدٍ وَ الرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْراكُمْ‌ ....

آل‌عمران (٣) ١٥٣

٩٧٤. حضور مجاهدان پايمرد و استوار به همراه پيامبر صلى الله عليه و آله در كارزار احد، تا آخرين لحظه‌هاى پيكار:

إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ بِبَعْضِ ما كَسَبُوا وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ‌ [٣] ...

آل‌عمران (٣) ١٥٥

٩٧٥. شايعه كشته شدن پيامبر صلى الله عليه و آله درغزوه احد:

وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى‌ أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى‌ عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ‌ [٤] الشَّاكِرِينَ.

آل‌عمران (٣) ١٤٤

٩٧٦. حضور و مقاومت رسول خدا صلى الله عليه و آله در رويارويى با مشركان قريش، تا آخرين لحظات كارزار احد:

إِذْ تُصْعِدُونَ وَ لا تَلْوُونَ عَلى‌ أَحَدٍ وَ الرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْراكُمْ‌ ....

آل‌عمران (٣) ١٥٣

٩٧٧. حركت صبح‌هنگام پيامبر صلى الله عليه و آله از خانه براى حضور در جنگ احد، عملى شايسته يادآورى:

وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقاعِدَ لِلْقِتالِ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ.

آل‌عمران (٣) ١٢١

نيز---) احد «غزوه»

[١] . خطاب عام به پيامبران است و شامل حضرت‌محمّد صلى الله عليه و آله نيز مى‌شود.

[٢] . مقصود از «حسنة» نعمت خدا، پيروزى و غنيمت و منظور از «مصيبة» سختى و بلاى جانى و مالى است. (مجمع‌البيان، ج ٥-/ ٦، ص ٥٧)

[٣] . بنابر اين كه كلمه «من» در «منكم» براى تبعيض باشد كه دلالت مى‌كند گروهى فرار كردند و قهراً گروهى تا آخر جنگ همراه پيامبر صلى الله عليه و آله باقى ماندند.

[٤] . سياق آيه بر عتاب و توبيخ دلالت دارد، كه چرا ايمان‌شان متّكى بر حيات پيامبر صلى الله عليه و آله است، و اين سياق دلالت دارد كه مسلمين بر اثر شايعه، گمان به شهادت پيامبر صلى الله عليه و آله داشتند. (الميزان، ج ٤، ص ٣٧)