قَدْ نَرى‌ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ وَ إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ.

بقره (٢) ١٤٤

١٤٣. اعطاى مقام شفاعت به محمّد صلى الله عليه و آله در قيامت، از جانب خداوند، موجب رضايت آن حضرت:

وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى‌ [٣].

ضحى (٩٣) ٥

مقام رضايت محمّد صلى الله عليه و آله‌

١٤٤. تسبيح خداوند همراه با حمد وى، زمينه‌ساز رسيدن پيامبر صلى الله عليه و آله به مقام رضايت:

... وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرافَ النَّهارِ لَعَلَّكَ تَرْضى‌.

طه (٢٠) ١٣٠

١٤٥. راز، نيايش و تهجّد شبانه، زمينه‌ساز دستيابى پيامبر صلى الله عليه و آله به مقام رضا:

فَاصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرافَ النَّهارِ لَعَلَّكَ تَرْضى‌ [٤].

طه (٢٠) ١٣٠

١٤٦. صبر پيامبر صلى الله عليه و آله بر سخنان نارواى مخالفان، زمينه‌ساز دستيابى آن حضرت به مقام رضايت:

فَاصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ‌ ... لَعَلَّكَ تَرْضى‌.

طه (٢٠) ١٣٠

١٤٧. اقامه نمازهاى پنج‌گانه، زمينه‌ساز دستيابى پيامبر صلى الله عليه و آله به مقام رضا:

فَاصْبِرْ عَلى‌ ما يَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ‌

[١] . به قرينه سياق آيات پيشين، ضمير «يحلفون» به منافقان‌بر مى‌گردد.

[٢] . وعده الهى به پيامبراكرم صلى الله عليه و آله مشتمل بر عطاى مطلقى است كه رضايت مطلق را در پى دارد. (الميزان، ج ٢٠، ص ٣١٠)

[٣] . از «حرب بن شريح بصرى» روايت شده است كه گفت: به امام باقر عليه السلام گفتم: كدامين آيه در كتاب خداوند، اميدواركننده‌تر است؟ فرمود: ما مى‌گوييم «و لسوف يعطيك ربّك فترضى‌» كه مراد شفاعت است، به خدا سوگند! شفاعت است. (تفسير فرات كوفى، ص ٥٧١)

[٤] . بنا بر قولى، مراد از «ءاناىِ الّيل» نمازهايى است كه درشب خوانده مى‌شود. [از جمله آن تهجّد و نوافل شب است‌]. (مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٥٨)