وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى‌ ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى‌ فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى‌ فَأَوْحى‌ إِلى‌ عَبْدِهِ ما أَوْحى‌ لَقَدْ رَأى‌ مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى‌.

نجم (٥٣) ٧-/ ١٠ و ١٨

٢٠٠٦. معراج، از جمله آيات و نشانه‌هاى مهم الهى براى پيامبر صلى الله عليه و آله:

سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى‌ بِعَبْدِهِ‌ ... لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا ....

اسراء (١٧) ١

٢٠٠٧. انتخاب پيامبر صلى الله عليه و آله براى معراج، بر اساس شنوايى و بصيرت خدا به شايستگيهاى آن حضرت:

سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى‌ بِعَبْدِهِ‌ ... إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ [٢].

اسراء (١٧) ١

٢٠٠٨. معراج پيامبر صلى الله عليه و آله به مدت يك شب:

سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى‌ بِعَبْدِهِ لَيْلًا [٣] ...

اسراء (١٧) ١

٢٠٠٩. رؤيت قلبى آيات خدا در معراج، از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله:

وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى‌ ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى‌ فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى‌ فَأَوْحى‌ إِلى‌ عَبْدِهِ ما أَوْحى‌ ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى‌ أَ فَتُمارُونَهُ عَلى‌ ما يَرى‌ وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى‌ عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌ عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى‌ إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ ما يَغْشى‌ ما زاغَ الْبَصَرُ [٤] وَ ما طَغى‌.

نجم (٥٣) ٧-/ ١٧

نيز---) مشاهدات محمّد صلى الله عليه و آله‌

معلّم محمّد صلى الله عليه و آله---) تربيت محمّد صلى الله عليه و آله، تعليم به‌محمّد صلى الله عليه و آله‌

مقامات محمّد صلى الله عليه و آله‌

٢٠١٠. پيامبر صلى الله عليه و آله، داراى مقامى بس رفيع و بلند، در جهان آخرت:

إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى‌ مَعادٍ [٥] ...

قصص (٢٨) ٨٥

[١] . سياق آيات، عظمت اين آيات و نشانه‌هاى ارائه شده به پيامبر صلى الله عليه و آله را مى‌رساند. (الميزان، ج ١٣، ص ٧)

[٢] . جمله «إنّه هو السّميع البصير» تعليل براى اسراء است، زيرا خدا به گفتار و رفتار بنده‌اش آگاه و شنوا است و مى‌ديد كه پيامبر صلى الله عليه و آله خواهان اين اكرام معراج است. (الميزان، ج ١٣، ص ٧)

[٣] . از امام صادق عليه السلام روايت شده: شبى كه رسول‌اللّه صلى الله عليه و آله را [از مكّه به مسجدالاقصى‌] بردند آن حضرت نماز عشا و صبح را در مكّه خواند. (تفسير عيّاشى، ج ٢، ص ٢٧٩، ح ١١)

[٤] . پيامبراكرم صلى الله عليه و آله [در وصف معراج خود] فرمود: توفيقى از پروردگارم بود كه چشمم را بستم. ديده‌ام ناتوان و از نگاه پوشيده شد. در آن حال با قلب خود بسان چشم، بلكه بهتر و دورتر را مى‌ديدم و اين سخن خدا است كه مى‌فرمايد: «ما زاغ البصر و ما طغى‌ لقد رأى» و من نورى مانند نخ سوزن بين خود و خدا مى‌ديدم. (تأويل الآيات الظّاهره، ص ٦٠٦؛ بحارالانوار، ج ٣٦، ص ١٦٢، ح ١٤٤)

[٥] . در احتمالى، منظور از «معاد»، بهشت است. (مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ٤٢٠)