وَ ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى‌ رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَ لا رِكابٍ وَ لكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ ... ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى‌ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى‌ فَلِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى‌ وَ الْيَتامى‌ وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ‌ ... وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا [٢] ...

حشر (٥٩) ٦ و ٧

مبارزه با محمّد صلى الله عليه و آله‌

١٥٨٨. مبارزه با محمّد صلى الله عليه و آله، به منزله مقابله و مبارزه با خداوند:

وَ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً ... [٣]

آل‌عمران (٣) ١٧٦

١٥٨٩. نقش سران كفر و شرك، در رهبرى مبارزه با محمّد صلى الله عليه و آله:

وَ انْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَ اصْبِرُوا عَلى‌ آلِهَتِكُمْ‌ ....

ص (٣٨) ٦

١٥٩٠. ترفندهاى كافران، براى مبارزه با محمّد صلى الله عليه و آله، بى‌ثمر و موجب هلاكت خودشان:

وَ هُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَ يَنْأَوْنَ عَنْهُ وَ إِنْ يُهْلِكُونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ‌ ....

انعام (٦) ٢٦

١٥٩١. مقابله خداوند با توطئه و مبارزه كافران، عليه محمّد صلى الله عليه و آله و خنثى نمودن آن:

وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ.

انفال (٨) ٣٠

وَ إِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ.

انفال (٨) ٦٢

أَمْ يُرِيدُونَ كَيْداً فَالَّذِينَ كَفَرُوا هُمُ الْمَكِيدُونَ.

طور (٥٢) ٤٢

[١] . در رواياتى معتبر از امام باقر و صادق عليهما السلام مقصود از «انفال» اموالى بيان شده است كه از دارالحرب بدون جنگ گرفته مى‌شود، همچنين سرزمينى كه اهلش آن را ترك كرده، از آن هجرت مى‌كنند- و آن فى‌ء ناميده مى‌شود- و ميراث كسى كه وارث ندارد، سرزمين و اموالى كه پادشاهان به ديگران مى‌بخشند، بيشه‌زارها، جنگلها، درّه‌ها و سرزمينهاى موات كه همه اينها از آنِ خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله و بعد از او براى كسى است كه قائم مقام ايشان است و آن را در هر راه كه مصلحت خويش و مردمى كه تحت تكفّل او هستند، مصرف مى‌كند. (كنزالعرفان، ج ١، ص ٢٥٤)

[٢] . فرق بين «فى‌ء» و «غنيمت» اين است كه، «غنيمت» اموال به‌دست آمده از طريق جنگ است، و «فى‌ء» اموالى است كه از كفّار بدون جنگ و يا بر اثر آواره شدن به دست آمده باشد، و فى‌ء مخصوص پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمه بعد از او است كه در موارد خاص ذكر شده در آيه آن را مصرف مى‌كنند. (التبيان، ج ٩، ص ٥٦٤)

[٣] . مستند نمودن نفى ضرر به خداوند، با اينكه مراد، نفى ضرر از دين و پيامبر صلى الله عليه و آله و مسلمانان است اشاره به اين معنا دارد كه مبارزه با دين و پيامبر صلى الله عليه و آله به منزله مبارزه با خداوند است.