فرعون‌ها و فرزندانشان كجايند؟! اهل شهرهاى رسّ كجايند؛ همانان كه پيامبران را كشتند و نورسنّت‌هاى فرستادگان خدا را فرو نشانيدند و روش ستمگران را زنده كردند؟!
همچنين، درجايى ديگر، سرنوشت شوم شيطان، بدبخت‌ترين موجود عالم را شايسته عبرت آدمى مى‌داند و مى‌فرمايد:
«فَاعْتَبِرُوا بما كانَ مِنْ فِعْلِ اللَّهِ بِابْليسَ اذْ احْبَطَ عَمَلَهُ الطَّويلَ وَ جُهْدَهُ الْجَهيدَ وَكانَ قَدْ عَبَدَ اللَّهَ سِتَّةَ آلافِ سَنَةٍ لايُدرى‌امِنْ سِنِى الدُّنْيا امْ مَنْ سِنِى الْآخِرَةِ عَنْ كِبْرِ ساعَةٍ واحِدَةٍ» «١»
از آنچه خداوند با ابليس كرد، عبرت گيريد زيرا خداوند عمل بسيار و كوشش بى‌دريغ او را نابود ساخت. او شش هزار سال خدا را پرستيد كه معلوم نيست از سال‌هاى دنيا بوده است يا از سال‌هاى آخرت.
در تاريخ آمده است كه چون اميرمؤمنان عليه السلام از شهر مدائن مى‌گذشت، چشمش به آثار قصر كسرا افتاد كه در حال ويرانى بود. يكى از همراهان، اين شعر را خواند:
جَرَتِ الرِّياحُ عَلى رَسُومِ دِيارِهِمْ فَكَانَّهُمْ كانُوا عَلى ميعادٍ
بادها بر آثار باقيمانده شهرهاى آنان وزيدگويا آنان بر سر وعده نابودى خويش بودند!
امام عليه السلام فرمود:
چرا اين آيات قرآن را نمى‌خوانيد كه خداوند مى‌فرمايد (؟):
كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ وَزُرُوعٍ وَ مَقامٍ كَريمٍ وَ نَعْمَةٍ كانُوا فيها فاكِهينَ كَذلِكَ وَاوْرَثْناها قَوْماًآخَرينَ فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَ الْارْضُ وَ ما كانُوا مُنْظَرينَ» «٢»