عبرتهاى عاشورا
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
عبرتهاى عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٢
رسول اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد:
«نخستين نقصى كه بر بنى اسرائيل وارد شد اين بود كه يكى از آنها ديگرى را (در حال خلاف) مىديد (روزاوّل) به او مىگفت: فلانى! تقواى الهى پيشه كن و اين كار را رها كن، تو مجاز نيستى چنين كنى! فرداى آن روز وقتى او را در همان حال مىديد (نه تنها نهى از منكر نمىكرد، بلكه) خلاف او مانع نمىشد كه با او همنشين گردد؛ وقتى چنين كردند، خداوند نيز برخى از دلها را بر برخى ديگر كوفت.»
سپس فرمود:
«لُعِنَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ بَنى اسْرائيلَ» «١»
خداوند لعنت كند كسانى از بنى اسرائيل را كه كافر شدند. سپس، آن حضرت براى اين كه امّت خويش را از درافتادن به چنين سرنوشت شومى باز دارد، با تأكيد فرمود:
«كَلَّا وَاللَّهِ لَتأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ لَتَنْهَوُنَّ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لَتَأْخُذُنَّ عَلى يَدِ الظَّالِمِ وَ لَتَأْطُرُنَّ عَلَى الْحَقِّ اطَراً» «٢»
هرگز [شما چنين مكنيد]! شما بايد به معروف امر كنيد، شما بايد از منكر نهى كنيد و بايد دست ستمگر را بگيريد و او را به طريق حق در آوريد.
امير مؤمنان عليه السلام نيز در يكى از خطبههايش با يادآورى داستان مستكبران پيشين و جنايت هايشان، پيروان خويش را به عبرت آموزى از آنان مىخواند و مىفرمايد:
«انَّ لَكُمْ فِى الْقُرُونِ السَّالِفَةِ لَعِبْرَةٌ؛ ايْنَ الْعَمالِقَةُ وَابْناءُ الْعَمالِقَةِ ايْنَ الْفَراعِنَةُ وَ ابْناءُ الْفَراعِنَةِ، ايْنَ اصْحابُ مَدائِنِ الرَّسِّ الَّذينَ قَتَلُوا النَّبيينَ وَ اطْفَؤُا سُنَنَ الْمُرْسَلينَ وَ احْيَوْا سُنَنَ الْجَبَّارينَ» «٣»
بى گمان، در تاريخ گذشته براى شما عبرتى است. عمالقه و فرزندانشان كجايند؟!