الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٨٨ - احتجاج رسول خدا صلَّى الله عليه و آله با يهوديان در جواز نسخ شرايع و غير آن

و خلاصه هر چه از آن دو بزرگوار به شما رسيده خلاف آن درست باشد ، و شما در نهايت به هيچ يك از آنها ؛ به وعد و وعيد و ثواب و عقاب الهى نمىتوانيد اطمينان نماييد . و براستى شما شعار « خدا آنچه را خواهد از ميان ببرد و يا برجاى استوار بدارد » را به جهل كشانده و آن را عوضى فهميده‌ايد . و بهمين خاطر است كه شما به خدا كافر و به اخبار غيبى او منكر ، و از دين او جدا شده‌ايد .
سپس سلمان گفت : من معتقدم دشمن جبرئيل : با ميكاييل هم دشمن است ، و آن دو باهم ، با دشمنانشان دشمن ، و با دوستانشان دوست مىباشند .
در اين هنگام خداوند در تأييد سخن سلمان ؛ آيهء : « * ( قُلْ مَنْ كانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ ) * را در تأييد سخن سلمان و حمايت او از دوستان خدا بر عليه دشمنان ، و بجهت نقل فضائل ولىّ خدا على عليه السّلام نازل فرمود ، و نيز آيهء * ( فَإِنَّه نَزَّلَه ) * يعنى جبرئيل اين قرآن را نازل نموده ، و جملهء » به اذن خدا بر قلب تو فرو آورده - يعنى به امر خدا - كه كتابهاى پيشين را - از بين ساير كتابهاى الهى - تصديق ؛ و مؤمنان را راهنما از گمراهى و بشارت و مژدگان است به نبوّت محمّد صلَّى الله عليه و آله و ولايت على عليه السّلام ، و امامان پس از او كه حقّا اولياى خدايند ، در صورتى كه أهل ايمان بر موالات و دوستى محمّد و على و خاندان پاك آن دو بميرند .