الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٧٦ - احتجاج آن حضرت با أصحاب خود پيرامون عهد و بيعت ايشان و تحريك مردم براى جنگ با اهل شام

پشت كردند ، و خداوند به ستمكاران داناست . و پيامبرشان به آنان گفت : خداوند طالوت را به پادشاهى شما برانگيخت . گفتند : چگونه او را بر ما پادشاهى باشد و ما به پادشاهى از وى سزاوارتريم و او را گشايشى از مال نداده‌اند . گفت : خدا او را بر شما برگزيده است و در دانش و تن فزونى و فراخى داده است ، و خداوند پادشاهى خود را به هر كه خواهد دهد و خدا فراخىبخش و داناست - بقره : ٢٤٧ - ٢٤٦ » اى مردم ، براى شما در اين آيات عبرت و پندى است تا دريابيد كه خداوند خلافت و امارت پس از پيامبران را در بازماندگان آنان نهاده ، و اينكه « طالوت » را بر مردمان تفضيل داده و پيش انداخته و فزونى در دانش و پيكر او داده ، پس آيا هيچ مىيابيد كه خداوند بنى اميّه را بر بنى هاشم برگزيده و معاويه را بر من در دانش و پيكر فزونى داده باشد ؟
پس اى بندگان خدا رعايت تقواى الهى را نموده و پيش از آنكه به واسطهء معصيت شما سخط خود را متوجّه اتان سازد در راه او تلاش و كوشش نماييد ، خداوند سبحان فرمايد : « كسانى از فرزندان اسرائيل كه كافر شدند ، بر زبان داود و عيسى پسر مريم لعنت شدند ، اين از آن رو بود كه نافرمانى كردند و از اندازه در مىگذشتند . يك ديگر را