الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٥١ - بيان آن حضرت عليه السلام در قضاء و قدر

هميشه با سختى و رنج توأم است و خوشى و سرورش با اندوه و غم همعنان .
گويند : جاحظ [ كه خود يكى از دانشمندان متعصّب أهل سنّت است ] چون اين كلام را از أمير المؤمنين عليه السّلام در نوشته اى ديد گفت : اين سخن حاوى تمام مطالبى است كه تاكنون از معارف نوشته‌اند و ميان خود گفتگو مىكنند .
و نيز نقل است كه چون اين سخن جاحظ به گوش أبو على جبّائى [ كه از سران معتزله است ] رسيد آن را تصديق نموده و گفت : در اين كلام هيچ گونه احتمال زياده و نقصانى نيست .
١٢٠ - از امام هادى عليه السّلام علىّ بن حسن عسكرىّ روايت شده كه آن حضرت در ضمن نامه اى كه به أهل اهواز در موضوع نفى جبر و تفويض نوشته بود فرموده :
از أمير المؤمنين عليه السّلام نقل است كه مردى پس از بازگشت از جنگ صفّين از آن حضرت پرسيد : يا أمير المؤمنين خبر بده ما را از جريان حركت و جنگ با أهل شام ، آيا اين روى قضاء و قدر خداوند بود يا نه ؟
حضرت فرمود : آرى اى شيخ ، شما به هيچ تپّه و كوه و درّه و صحرائى قدم نگذاشتيد مگر اينكه مطابق با قضاء و قدر الهى بوده است .