الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢٦٢ - گوشه اى از حوادث پس از وفات رسول خدا صلَّى الله عليه و آله از لجاجت و جدال در امر خلافت از هر دو گروه حقّ و باطل گرفته تا اشاره به عدم پذيرش امارت حضرت علىّ بن أبى طالب عليه السّلام و تمام دسيسه ها

أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : اگر به اين امر رغبت و ميلى نداشتى ، براى چه خود را به آن حاضر نموده و در اين عمل پيشقدم شدى ؟
أبو بكر گفت : بخاطر حديثى بود كه از رسول خدا صلَّى الله عليه و آله شنيدم كه فرموده : « براستى كه خداوند امّت مرا بر گمراهى و خطا جمع نمىكند » ، و چون جمع ايشان را ديدم از همان فرمايش پيروى نموده و هرگز گمان نبردم كه اجماع امّت خلاف هدايت و از گمراهى باشد ، و به همين خاطر تن به اين تكليف سپردم ، و اگر مىدانستم حتّى يك نفر هم از اين امر امتناع خواهد ورزيد بطور مسلَّم از پذيرش آن خوددارى مىكردم .
أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : در خصوص حديث مذكور در مورد اجماع امّت از تو مىپرسم كه آيا من از افراد اين امّتم يا نه ؟ گفت : آرى . فرمود : آن گروهى كه از بيعت تو سر باز زدند چون سلمان و أبو ذرّ و عمّار و مقداد و سعد بن عباده و ديگران ؛ از امّت بودند يا نه ؟ أبو بكر گفت : آرى همه از امّت بودند .
أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : بنا بر اين چگونه با مخالفت اين افراد به حديث اجماع احتجاج مىكنى ؟ . حال اينكه تمام آنان از افراد صالح و پرهيزگار و از أصحاب رسول اكرم صلَّى الله عليه و آله هستند .