الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٢٩ - خطبهء ابو ذر غفارى - رضى الله عنه

« مثل اهل بيت من در ميان امّت همچون كشتى نوح در ميان قوم او است ، هر كه بر آن سوار شود نجات يابد و هر كه آن را ترك گويد غرق گردد ، و نيز همچون باب حطَّه در بنى اسرائيل مىباشند » .
اى مردم ، من خود از پيامبرتان شنيدم كه مىفرمود : « من دو چيز را در ميان شما گذاشتم كه اگر دست تمسّك بدان زنيد دچار گمراهى نخواهيد شد ، آن دو : قرآن و اهل بيت منند - تا آخر حديث » .
وقتى از مكَّه به مدينه بازگشت نزد عثمان احضار شده و به او گفت : براى چه در موسم حجّ اين حرفها را زدى ؟ گفت : مأموريّتى بود كه از طرف پيامبر انجام دادم ، گفت :
شاهد هم دارى ؟ در اينجا حضرت علىّ عليه السّلام و مقداد برخاسته و شهادت دادند ، سپس هر سه خارج شدند ، عثمان رو به جمع نموده و گفت : اين سه نفر خيال مىكنند كه در حال انجام كارى ( مأموريّتى ) هستند .
٥٩ - نقل است كه يكى از روزها عثمان به حضرت علىّ عليه السّلام گفت : اگر امروز تو در كار خلافت من صبورى مىكنى سهل است كه پيشتر با كسى كه بهتر از من و تو بود چنين رفتارى نمودى ! حضرت فرمود : منظورت از بهتر از من كيست ؟ گفت : أبو بكر و عمر .