الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٥٨١ - پاسخ آن حضرت - عليه السلام - به پرسشهاى ابن كوّاء

امّا زاهد نه براى دنيا شاد شود و نه بدان چه از دستش رود محزون گردد ، و امّا فرد صابر به دل آرزوى دنيا كند و اگر به چيزى از آن دست يافت رو گرداند براى اينكه بدانجامى آن را ميداند ، ولى فرد راغب به دنيا باك ندارد كه از حلالش بدست آرد يا حرام .
عرض كرد : اى أمير مؤمنان نشانهء مؤمن در اين زمان چيست ؟
فرمود : به دوست خدا نگريسته و از او تبعيّت كند ، و به دشمن خدا نظر كرده و از او تبرّى و بيزارى جويد هر چند كه او دوست و خويش او باشد .
عرض كرد : بخدا سوگند كه راست گفتى اى أمير مؤمنان ! اين را گفت و از ديده پنهان شد . حضرت فرمود : او برادرم خضر عليه السّلام بود ! .
١٣٩ - و از اصبغ بن نباته نقل است كه گفت : حضرت أمير عليه السّلام بر منبر كوفه پس از حمد و ثناى الهى خطبه اى بدين شرح ايراد فرمود : اى مردم ، از من بپرسيد زيرا در اطراف و جوانب من علم بسيار است .
پس ابن كوّاء برخاسته و گفت : اى أمير مؤمنان تفسير * ( وَالذَّارِياتِ ذَرْواً ) * چيست ؟
فرمود : بادها .
پرسيد : معنى * ( فَالْحامِلاتِ وِقْراً ) * چيست ؟ فرمود : يعنى ابرها .