الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٥٦٨ - احتجاج آن حضرت عليه السّلام بر زنديقى كه بر آيات متشابه نيازمند تأويل استدلال بر اقتضاى تناقض و اختلاف در آن نمود و مسائل ديگر

كه اگر من به شرح تمام موارد سقط و تحريف و تبديل در اين امور بپردازم كار به طول انجاميده ، و آنچه تقيّه مانع از بروز آن مىشود از مناقب اولياء و مثالب اعداء آشكار شود .
مترجم گويد : « براى روشن شدن امورى كه گذشت پيشنهاد مىشود به كتب « آلاء الرّحمن » مرحوم محقّق شيخ بلاغى ، و تفسير الميزان ؛ علَّامهء طباطبايى رحمه الله مراجعه شود » .
و امّا آيهء : * ( وَما ظَلَمُونا وَلكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ) * ، و خداوند تبارك و تعالى منزّه است از اينكه مورد ظلم واقع شود ، و پروردگار واليان خود بر خلق را مقرون به خود ساخته ، و به مردم جلالت قدر ايشان را شناسانده ، و اينكه ظلم به ايشان ظلم به او است به اين فراز كه * ( « وَما ظَلَمُونا » ) * با بغض به اولياى ما و يارى دشمنانشان بر آنان و فراز :
* ( وَلكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ) * از اين رو كه نفس خود را از بهشت محروم ساخته و آتش ابدى را بر خود واجب نمودند .
و امّا آيهء : * ( قُلْ إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ ) * ، پس خداوند عزّ و جلّ تمام قوانين و آيات فرائض را در اوقات مختلف نازل فرمود ، همان طور كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد ، و اگر مىخواست در كمتر از يك چشم بر هم زدن هم خلق كند حتما آفريده بود ، و ليكن ربّ العالمين لحظه و ساعات و مدارات اوقات را مثالى براى واليان خود و اتمام حجّت بر مردم قرار داد ،