الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٥٣١ - احتجاج آن حضرت عليه السّلام بر زنديقى كه بر آيات متشابه نيازمند تأويل استدلال بر اقتضاى تناقض و اختلاف در آن نمود و مسائل ديگر

* ( لِيَوْمِ الْقِيامَةِ ) * [١] . و : * ( فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُه ) * * ( وَمَنْ خَفَّتْ مَوازِينُه ) * [٢] .
أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : امّا آيهء مباركهء * ( نَسُوا الله فَنَسِيَهُمْ ) * يعنى : خداوند را در دنيا فراموش نموده و به دستوراتش عمل نكردند ، پس خداوند نيز در آخرت توجّهى به آنان ندارد ، مراد اين است كه هيچ پاداشى به آنان نخواهد داد ، بنا بر اين بىثواب بمانند ، و همچنين است تفسير آيهء * ( فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ كَما نَسُوا لِقاءَ يَوْمِهِمْ هذا ) * مراد از نسيان اين است كه خداوند همچون دوستان خود به آنان ثواب ندهد ، همان اوليائى كه در سراى دنيا هنگام ايمان به خدا و رسول مطيع و ذاكر بوده و در غيب از او در هراس بودند .
و امّا آيهء * ( وَما كانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ) * ، همانا خداوند تبارك و تعالى اعلى و اكبر از آن است كه به نسيان و غفلت وصف شود ، بلكه او حفيظ و عليم است ، بقول عرب : فلانى ما را از ياد برده هيچ يادى از ما نمىكند ، يعنى هيچ خيرى به آنان نرسانده و يادى هم از ايشان نمىكند .
حضرت فرمود : و امّا آيات مباركهء : * ( يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلائِكَةُ صَفًّا لا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا ) *

[١] انبياء : ٤٧ .
[٢] اعراف : ٨ - ٩ ، و مؤمنون : ١٠٢ - ١٠٣ .