الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٥٨٦ - پاسخ آن حضرت - عليه السلام - به پرسشهاى ابن كوّاء

پرسيد : اى أمير المؤمنين ، تفسير آيهء : * ( قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالأَخْسَرِينَ أَعْمالًا ) * - كهف : ١٠٣ تا آخر چيست ؟
فرمود : منظور كافران أهل كتاب ؛ يهود و نصارى است ، آنان ابتدا بر حقّ بودند پس در دين خود بدعت نهادند در حالى كه مىپنداشتند كه كارى نيك انجام مىدهند .
سپس آن حضرت از منبر پايين آمده و دست مبارك خود را بر دوش ابن كوّاء زده و فرمود : اى ابن كوّاء تو از أهل نهروان و خوارج دور نيستى ! .
عرض كرد : اى أمير المؤمنين ، من ارادهء جز تو را نمىكنم و جز تو را نمىخواهم .
اصبغ بن نباته گويد : ما ابن كوّاء را در روز نهروان ديديم ، به او گفتند : مادرت در عزايت باد ! ديروز آن همه پرسش از أمير المؤمنين كردى ، و امروز با او مىجنگى ؟ ! در همين حال يكى مردى را ديديم كه بدو حمله برده و با يك طعن هلاكش ساخت .
١٤٠ - و از امام صادق از آباء گرامش از حضرت علىّ عليهم السّلام نقل است كه فرمود : از من پيرامون آيات قرآن سؤال كنيد ، كه بخدا قسم هيچ آيه اى از آن در شب و در روز ، و نه در مسير