الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٥٠٩ - پاسخ آن حضرت - عليه السلام - به پرسشهاى ابن كوّاء

و ديگرى را بر ما تفضيل دهد به آن خانه‌ها از پشت وارد شده .
ابن كوّاء [١] پرسيد : اى أمير المؤمنين تفسير آيهء * ( وَعَلَى الأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسِيماهُمْ ) * [٢] چيست ؟
حضرت فرمود : مائيم أصحاب أعراف ، ياران خود را از سيمايشان مىشناسيم ، و در روز قيامت مائيم آن اعرافى كه ميان بهشت و دوزخيم ، و هيچ كس به بهشت وارد نشود جز آنكه ما را شناخته و ما نيز او را بشناسيم ، و كسى به دوزخ نرود جز آنكه منكر ما بوده و ما نيز او را انكار كنيم ، و اگر خداوند خواسته بود كه خود را به مردم تعريف كرده تا او را به يكتايى شناخته و از باب او در آيند همين كار را مىكرد ، ولى پروردگار متعال ما را ابواب و صراط و سبيل خود و همان بابى كه از آن در آيند قرار داده است ، و در بارهء كسانى كه از ولايت ما سرباز زده و ديگرى را بر ما تفضيل دهند فرموده است كه اينان * ( عَنِ الصِّراطِ لَناكِبُونَ ) * [٣] .

[١] نام او عبد اللَّه بن أوفى است ، و در نقل ابن نديم نامش اين گونه آمده : « ابن الكوّاء ، و نام او عبد اللَّه بن عمرو از بنى يشكر بود ، او متخصّص در علم انساب و از شيعيان و أصحاب حضرت علىّ مىباشد » ، و ابن دريد در كتاب « اشتقاق » پس از ذكر نام او ، وى را از خوارج خوانده و گفته : « او از أمير المؤمنين بسيار پرسش مىكرد ، و آن به جهت لجاجت و عناد بود » .
[٢] اعراف ٤٦ .
[٣] « از راه راست بگرديده‌اند - مؤمنون : ٧٤ » .