الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٣٨ - احتجاج أمير المؤمنين عليه السّلام بر ناكثين ضمن ايراد خطبه اى در همان زمان كه بيعت خود با او شكستند

و گروهى از آنان را انتخاب نموده و پاكان خلق را برگزيد و از ميان ايشان رسولانى را ارسال فرمود ، و بر او كتاب خود را فرو فرستاد ، و قوانين دينى و فرائض را برايش معيّن نمود ، جملهء كلام الهى در اين آيه جمع شد كه : * ( أَطِيعُوا الله وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنْكُمْ ) * [١] و اين آيه فقط مخصوص ما اهل بيت است نه غير ما ، ولى شما به اعقاب خود باز گشته و مرتدّ شده و پيمان شكستيد و عهد خود را زير پا نهاديد ، و اين كار هيچ زيانى به خداوند نرساند ، با اينكه خداوند فرموده بود كه آن را به خدا و رسول و صاحبان امر باز گردانده و واگذار نماييد ، همانها كه حقيقت را مىفهمند ، پس ابتدا اعتراف نموديد و پس از آن انكار كرديد ، با اينكه خداوند برايتان فرموده : * ( أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ ) * [٢] .
بىشكّ صاحبان كتاب و حكمت و ايمان ؛ آل إبراهيم هستند ، همانها كه خداوند برايشان واضح و آشكار ساخت ولى حسد ورزيده و اين آيه نازل شد كه : * ( أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ الله مِنْ فَضْلِه فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً ) *

[١] نساء : ٥٩ .
[٢] بقره : ٤٠ .