الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٥١٤ - پاسخ آن حضرت - عليه السلام - به پرسشهاى ابن كوّاء

كه او قوم خود را به سوى خدا خواند ، و آنان بشدّت بر قرن او زدند ، پس مدّتى از ميان آنان غايب شده سپس بسوى ايشان بازگشت و اين بار بر قرن ديگرش زدند ، و در ميان شما مثل او موجود است .
مترجم گويد : در وجه شباهت حضرت أمير عليه السّلام به ذو القرنين وجوهى چند گفته‌اند ، ابن اثير در كتاب النّهايه گويد : از احاديث علىّ اين است :
« و ذكر قصّة ذي القرنين ثمّ قال : و فيكم مثله » يعنى : « و پس از نقل سرگذشت ذو القرنين گفت : و در ميان شما نيز مانند او مىباشد » و اين سخن را بگونه اى گفت كه مرادش خود آن حضرت بود ، زيرا دو بار بر سر مباركش ضربه وارد شد ، يك بار در روز خندق و ديگرى بدست ابن ملجم ملعون » ، و جناب استاد غفّارىّ - أيّده الله - با استناد به آيهء مباركهء : * ( إِنَّا مَكَّنَّا لَه فِي الأَرْضِ وَآتَيْناه مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَباً ) * - إلى - * ( وَكانَ وَعْدُ رَبِّي حَقًّا ) * وجه شباهت آن حضرت را به ذو القرنين در اين مىبيند كه : ذو القرنين در آن چند روزى كه قدرت را در دست گرفت تمام به خير و صلاح مردم رفتار كرد ، و به اصلاح خرابيها و خرابكاريها پرداخت و نظير اين اعمال بلكه بهتر از آن از امير مؤمنان عليه السّلام در ايّام قدرتش در اين امّت به نصّ تاريخ صادر شد [١] .
١٣٣ - و از حضرت صادق از پدران گرامش عليهم السّلام نقل است كه أمير المؤمنين عليه السّلام روزى در فضاى مسجد نشسته بود و مردم گرد او جمع بودند كه مردى برخاسته و گفت :
اى أمير المؤمنين چطور مىشود كه شما در مكانى هستى كه خداوند شما را در آن مكان فرو آورده ، در حالى كه پدر تو به آتش در عذاب است ؟

[١] عيون أخبار الرّضا عليه السّلام ، ج ١ ص ٦٦٩ ، آيهء مذكور در سورهء كهف از شمارهء ٨٣ تا آخر آيهء مباركهء ٩٨ مىباشد .