الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٩٢ - ١٧١ احتجاج حضرت أمير عليه السّلام بر يكى از علماى كتاب خواندهء يهود پيرامون معجزات پيامبر صلَّى الله عليه و آله و بسيارى از فضائل آن حضرت ١٨٧
و كار نيك امّتهاى سابق يك حسنه داشت و در برابر كار بدشان نيز يك سيّئه ثبت مىشد ، و آن از سختيهاى آنان بود ، پس آن را نيز تغيير داده و كار نيك افراد امّت تو را ده برابر پاداش ، و كار بدشان را فقط يك سيّئه مقرّر نمودم .
و در امّتهاى پيشين رسم بر اين بود كه اگر كسى نيّت كار خيرى نموده ولى آن را انجام نمىداد هيچ حسنه اى برايش ثبت نمىشد ، و در صورت عمل يك حسنه محسوب مىشد ، ولى امّت تو اگر نيّت خيرى نمايد و عمل هم نكند يك حسنه در دفتر او محسوب خواهد شد ، و در صورت عمل به آن ده حسنه ، و اين از سختيهايى بود كه از امّتت برداشتم .
و امّتهاى سابق را رسم بر اين بود كه اگر يكى قصد خطايى داشت و عمل نمىكرد ثبت نمىشد ، و در صورت انجام يك خطا مكتوب مىشد ، ولى امّت تو اگر قصد خطايى كرده ولى انجام ندهند يك حسنه برايشان ثبت مىشود ، و اين دستور سختى براى امّت پيشين بود و آن را نيز از امّت تو برداشتم .
و امّتهاى سابق اگر مرتكب گناهى مىشدند آن خطا بر درب منزلشان مكتوب مىشد ، و توبهء ايشان را محروميّت از خوردن بهترين خوراك نزد او قرار داده بودم ، و اين را نيز از امّت تو برداشتم ،