الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢٩٧ - احتجاج أمير المؤمنين عليه السّلام بر قوم پس از وفات عمر بن خطَّاب بر پنج تن از اهل شورى براى اولويّت خود

فرمود : آيا جز من كسى در ميان شما هست كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله به او حنوطى از حنوط بهشت عطا نموده و بفرمايد : آن را سه قسمت كن ، قسمتى را براى تحنيط من و قسمتى را براى دخترم فاطمه و باقى را براى خودت بردار ؟ گفتند : نه .
فرمود : آيا جز من كسى در ميان شما هست كه هر گاه خدمت پيامبر شرفياب مىشد آن حضرت به او تحيّت مىكرد و به نزديك خود جاى داده و مرحبا مىفرمود ، و اظهار بشاشت و شكفتگى در روى او مىنمود ؟ گفتند : نه .
فرمود : آيا جز من كسى در ميان شما هست كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله بدو فرموده باشد :
« من به روز قيامت به تو مباحات مىكنم وقتى كه انبياء به اوصياى خود مباحات مىكنند » ؟ گفتند : نه .
فرمود : آيا جز من كسى در ميان شما هست كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله او را با سورهء برائت به اذن خداوند به سوى مشركين اهل مكَّه فرستاده باشد ؟ گفتند : نه .
فرمود : آيا جز من كسى در ميان شما هست كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله بدو فرموده باشد :
« هر آينه من به تو رحم مىكنم از حقد و كينه اى كه در سينهء اين جماعت عليه تو پنهان است ، و آن را تا پيش از مرگ من ظاهر نكنند ، و پس از من مخالفت خود را با تو ظاهر سازند » ؟ گفتند : نه .