الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٢٣٠ - گوشه اى از حوادث پس از وفات رسول خدا صلَّى الله عليه و آله از لجاجت و جدال در امر خلافت از هر دو گروه حقّ و باطل گرفته تا اشاره به عدم پذيرش امارت حضرت علىّ بن أبى طالب عليه السّلام و تمام دسيسه ها

باشيد كه تكاليف الهى و قوانين دينى تنها براى خوشبختى و سعادت شما مردم است .
خداوند ايمان را براى تطهير قلوب شما از آلودگى شرك قرار داده ، و اداى نماز را براى دورى از كبر ، و پرداخت زكات را براى پاكى جان و بركت رزق و روزى ، و روزه را براى تثبيت اخلاص ، و اداى حجّ را براى بر پا داشتن دين ، و عدل و انصاف را براى نظم اجتماع و حفظ روح مساوات ، و لزوم اطاعت و امامت ما را موجب امان از تفرقه و جدائى مؤمنان ، و جهاد را موجب عزّت اسلام و خوارى كفّار و منافقان ، و صبر را پايهء خوشبختى و وسيلهء نيل به هدف ، و امر به معروف را براى صلاح همگانى ، و نيكى به پدر و مادر را براى مصون ماندن از عذاب الهى ، و صلهء رحم را براى طولانى شدن عمر و تكثير ياران ، و قصاص را براى محفوظ ماندن جان مردم ، و اداى نذر را براى جلب مغفرت و رحمت حقّ ، و رعايت وزن وكيل را براى اجتناب از كم فروشى ، و ممنوعيّت شرب خمر را براى دورى از پليدى ، و خوددارى از فحّاشى و دشنام را براى مصونيت از لعنت مردمان ، و دزدى نكردن را براى حفظ عفّت و پاكدامنى قرار داده است ، و خداوند براى اين شرك را حرام نمود تا همه با اخلاص او را بپرستند ، پس تقواى الهى را بخوبى رعايت كرده بگونه اى كه از اين سرا با حال تسليم خارج شويد ، پس خدا را در اوامر و نواهيش اطاعت نمائيد ،