الاحتجاج - ترجمه جعفری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ١٦٩ - گوشه اى از حوادث پس از وفات رسول خدا صلَّى الله عليه و آله از لجاجت و جدال در امر خلافت از هر دو گروه حقّ و باطل گرفته تا اشاره به عدم پذيرش امارت حضرت علىّ بن أبى طالب عليه السّلام و تمام دسيسه ها

٣٧ - از أبان بن تغلب نقل شده كه به امام صادق عليه السّلام عرض كرد : فدايت شوم ، از اصحاب رسول خدا صلَّى الله عليه و آله آيا كسى با عمل أبو بكر و نشستن او در مسند خلافت مخالفت نمود و او را انكار كرد ؟ فرمود : آرى ، دوازده نفر از صحابه با او مخالفت كردند ، از مهاجرين :
خالد بن سعيد بن العاص [١] ، كه از بنى اميّه بود ، و سلمان فارسى ، و أبو ذر غفارى ، و مقداد ابن اسود ، و عمّار بن ياسر ، و بريدهء اسلمى ، و از انصار : أبو الهيثم بن التّيّهان ، و سهل و عثمان پسران حنيف ، و خزيمة بن ثابت ذو الشّهادتين ، و ابىّ بن كعب ، و أبو أيّوب انصارىّ .
بارى جريان مخالفت آنان بدين شرح بود كه وقتى ابو بكر از منبر پيامبر بالا رفت ، اينان با يك ديگر مشورت كرده و گفتند : « او را از منبر رسول خدا پائين آوريم » ، و برخىشان گفتند : « ممكن است اين كار عاقبت سوء و نتيجهء خطرناكى داشته و خود را

[١] در برخى از نسخه‌ها بجاى او « عمرو بن سعيد بن العاص » آمده ، ولى او در سال سوم هجرت به دنيا آمده و قطعا نمىتوانسته در سقيفه حضور يابد ، و أمّا خالد بن وليد در آن زمان حاكم يمن ؛ و وفاتش در سال ١٤ هجرى بوده ، البتّه خود مؤلَّف ؛ در ادامهء حديث متذكّر خواهد شد كه برخى از آن گروه دوازده نفره هنگام بيعت با ابو بكر در مدينه نبوده و بعدا آمدند .