رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ٣٤٢

مى آيد باعث بدبينى شوهر به همسرش مى شود و اين علاوه بر حرمت ذاتى ، از نظر انسانى درست نيست به ويژه كه بسيارى از جوانان مجرّد را به فساد مى كشاند ، لذا بايد پرهيز كنند .
سؤال - يعنى روابط و همكارى به اين صورت كه موجود است در نمايشنامه‌ها و بازيگرىها و نمايشها جايز نيست ؟ اخيرا در برخى از مقالات و مجلات ديده مى شود كه بعضى سعى مى كنند مجوّز شرعى و فقهى براى بازىهاى نمايشى و گفتگوهاى عاطفى همراه با ابراز احساسات درست كنند و براى اين كه مورد اعتراض قرار نگيرند كلمهء « قانونمند و به دور از فساد و آلودگى » هم آورده‌اند ، نظر شما چيست ؟
پاسخ - اين مسأله را مى توان آمارگيرى كرد . وقتى كه مثلا اين رسانه‌هاى گروهى اين طور قيافه‌هاى زيباى جوان و جذاب را آورده و با آرايش ويژه نمايش مى دهند ، هشتاد در صد دختر و پسرهاى دبيرستانى و دانشگاهى و حتى دبستانى ، تكاليف مدرسه شان را كنار مى گذارند شروع مى كنند به تماشاى آن برنامه‌ها و اكثرا تحليل آن را بلد نيستند و نمى توانند هدف گيرى كنند ( البته اينها را كه مى گويم تعيين تكليف نيست ) و چه بسا به فساد و گناه و شهوت كشانده مى شوند .
مى خواهم بگويم اين از نظر روانى ، مسأله بزرگى است . يك دفعه اين است كه صورت را كه نشان مى دهند هدفهايش را نيز مى گويند ، ولى قطعى است كه آن حالت ناز و غمزه دادن دختر قطعا در جوانها مؤثر خواهد بود و صد در صد شهوت انگيز است .
فكر نمى كنم از اين مسايل يك هدف خيلى حكيمانه و عاقلانه منظور باشد . بالعكس آن نيز همين طور است ، دعواهاى زن و شوهر را نشان مى دهند و لو اين كه مى خواهند بگويند اين كار را نكنيد مثل اين كه « لا اله » را شما خيلى بلند بگوييد و « الَّا الله » را خيلى