رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٤ - ماده بيست و دوم

معقول ساعات كار و مرخصىهاى لازم با استحقاق حقوق را دارا است . [١] د - كارگر در دوران ناتوانى از كار ، مانند بيمارى و پيرى يا حامله بودن زن كه كارگر است ، حق تأمين معاش از طرف صاحب كار را دارد و اگر صاحب كار از تأمين معاش كارگر ناتوان باشد دولت مكلَّف است براى اين وظيفه قيام كند و در صورتى كه صاحب كار به تأمين مقدارى از معيشت كارگر توانايى داشته باشد ، در اين صورت با هميارى دولت ، معاش كارگر تأمين مى گردد .
حقوق بشر از ديدگاه غرب ماده بيست و سوم
حقوق بشر از ديدگاه غرب ماده بيست و سوم ١ - هر كس حق دارد كار كند ، كار خود را آزادانه انتخاب نمايد ، شرايط منصفانه [٢] و رضايت بخشى براى كار خواستار باشد و در مقابل بىكارى مورد حمايت قرار بگيرد .
٢ - همه حق دارند كه بدون هيچ تبعيضى در مقابل كار مساوى ، اجرت مساوى دريافت دارند .
٣ - هر كس كه كار مى كند به مزد منصفانه و رضايت بخشى ذى حق مى شود كه زندگى او و خانواده اش را مطابق شئون انسانى تأمين كند و آن را در صورت لزوم با هر نوع وسايل ديگر حمايت اجتماعى تكميل نمايد .
ماده بيست و چهارم
ماده بيست و چهارم هر كس حق استراحت و فراغت و تفريح دارد ، و بخصوص به محدوديت معقول ساعات كار و مرخصىهاى ادوارى با اخذ حقوق ذى حق مى باشد .

[١] بايد در نظر گرفت كه اين حقوق در منابع و تأليفات فقهى سابق وجود ندارد ، ولى نبايد تصور كرد كه حقوق مزبور براى كارگر در دوران معاصر دليلى ندارد . زيرا پس از تسلط ماشين بر همهء شئون زندگى جوامع بشرى كه مقتضى وضع و تدوين مقرّرات و حقوق بسيار ضرورى براى كارگر است ، در حقيقت ، آن مقرّرات و حقوق مانند شروط جهانى ضمنى براى كار و كارگر در آمده كه هر صاحب كارى ملزم به مراعات آن شروط است .
[٢] در نسخه مرحوم دكتر مبشرى « عادلانه » آمده است .