رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ١٨٥ - مادهء سيزدهم

با احكام اسلامى موافقت ندارد . اينان گمان كردند كه با جملهء فوق مى توانند فقها و حقوقدانان راستين و معتقد جوامع اسلامى و مردم را قانع كنند كه : آرى ، ما اين قيد را متذكر شديم كه « در چار چوب اسلامى » ! ولى متوجه نشده‌اند كه اين پوشش نازكتر از آن است كه بتواند تضاد نظامهاى قانونى مقرّر در جوامع اسلامى با احكام اسلامى را به پوشاند .
حقوق بشر از ديدگاه غرب ماده بيست و ششم
حقوق بشر از ديدگاه غرب ماده بيست و ششم ١ - هر كس حق دارد كه از آموزش و پرورش بهره مند شود . آموزش و پرورش لا اقل تا حدودى كه مربوط به تعليمات ابتدايى و اساسى است بايد مجانى باشد .
آموزش ابتدايى اجبارى است . آموزش حرفه اى بايد عموميت پيدا كند و آموزش عالى بايد با شرايط تساوى كامل به روى همه باز باشد تا بنا بر استعداد خود ، همه بتوانند از آن بهره مند گردند .
٢ - آموزش و پرورش بايد طورى هدايت شود كه شخصيت انسانى هر كس را به حد اكمل رشد آن برساند و احترام حقوق و آزادىهاى بشر را تقويت كند . آموزش و پرورش بايد حسّ تفاهم و گذشت و احترام عقايد مخالف و دوستى بين تمام ملل و جمعيتهاى نژادى يا مذهبى و هم چنين توسعهء فعاليتهاى ملل متحد را در راه حفظ صلح تسهيل نمايد .
٣ - پدر و مادر در انتخاب نوع آموزش و پرورش فرزندان خود نسبت به ديگران اولويت دارند .
مشتركات
مشتركات :
١ - اصل كلى حق تعليم و تربيت مورد اتفاق نظر هر دو نظام حقوقى اسلام و غرب است .
٢ - توجيه تعليم و تربيت در مسير امكان پذير ساختن رشد و تكامل انسانى از مشتركات هر دو نظام حقوقى است ، اگر چه معناى رشد و تكامل انسانى در فرهنگ اسلام و غرب - در عين داشتن مشتركاتى چند - اختلافات مهمى نيز با يكديگر دارند .
٣ - مواد مربوط به تعليم و تربيت انسانها را در مباحث مربوط به تعليم و تربيت و