رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ١٨ - معناى نجس ( با فتح جيم )

سپس خود فخر رازى نيز مى گويد :
( ظاهر قرآن دلالت به نجاست مشركين دارد ) . [١] فخر رازى در استدلال به آيه ، در نظر نگرفته است كه اصطلاح فقهى نجاست از دورانهاى بعد از نزول آيه شروع شده است ، از ابن عباس هم مدرك نظريه مزبور نقل نشده است . گروهى از فقهاى اماميه ، در حكم به نجاست مشركين به آيه مزبور استدلال نكرده‌اند ، بلكه در اين باره به اجماعاتى استناد شده است . و اما اگر اندك تتبعى در كلمات فقهاء صورت بگيرد خواهيم ديد كه اين اجماعات مستند به همان آيه ٢٨ از سوره توبه مى باشد ، يا حد اقل احتمال اين كه مستند فقهاء در نجاست مشركين آيه مزبور بوده باشد كافى است كه اجماع از حجّيت قانونى ساقط شود ، ولى اگر اجماعات متعددى را كه از فقها نقل شده در نظر بگيريم براى نجاست مشركين مى تواند مدركيّت داشته باشد . به اضافه اين كه گروه زيادى از فقهاى عامه هم از آيه براى عدم طهارت مشركين استفاده كرده‌اند .
آيهء ( إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ . . ) شامل اهل كتاب نيست اگر فرض كنيم كه آيه ( إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ ) دلالت قطعى بر نجاست مشركين دارد ، دلالتى بر نجاست اهل كتاب ندارد ، اين مدعا مى تواند با سه دليل ثابت شود .
١ - در قرآن مجيد اهل كتاب ( يهود و نصارى و مجوس ) در مقابل مشركين قرار داده شده است از آن جمله :
الف ) ( ما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ . . ) [٢] ( كسانى كه از اهل كتاب كفر ورزيده‌اند و « هم چنين » مشركين دوست نمى دارند كه براى شما خيرى از پروردگارتان فرود آيد ) .
ب )

[١] التفسير الكبير ، ج ١٦ ص ٢٤ ، تفسير سورهء توبه
[٢] سوره بقرة ، آيه ١٠٥