تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٤ - رهنمودهايى از آيات

/ ٦٦

جهاد دژ مقدّسات‌

رهنمودهايى از آيات

بدين سان خداوند «بدن» را كه همان شتر است از شعائر خود قرار داد كه آن را از راهى دور به بيت الحرام مى‌رانند، چون دست و پاى آن را براى نحر كردن ببندند، مردم پيرامونش را مى‌گيرند، و از جمله آنان گرسنگانند، آن گاه نام خدا را بر آن مى‌خوانند و چون از پاى در افتد و نحر شود از گوشتش مى‌خورند و به فقير و نيازمند مى‌خورانند و خدا را شكر مى‌گزارند.

اين گوشتهايى كه خورده مى‌شود و آن خونهايى كه بر زمين ريخته مى‌شود براى كيست؟ اينها براى مردم است، و فايده ذبح و نحر پرورش و رشد تقوى در نفوس است و هدف از رام ساختن چارپايان براى آدميان ياد آورى عظمت خداست به ايشان و اين كه به سبب هدايتى كه به آنان ارزانى داشته ذات متعال او را بزرگ دارند و به مردم نيكى و احسان كنند.

به مناسبت گفت و گو از حرمتها و شعائر روند آيات حكم دفاع از آنها را بيان مى‌كند.

خداى سبحان از كسانى كه ايمان آورده‌اند دفاع و حمايت مى‌كند زيرا او خائنانى را كه بسيار و همواره خيانت مى‌ورزند و نسبت به نعمتهاى خدا كفران و ناسپاسى مى‌ورزند دوست نمى‌دارد. خائنان همان كسانند كه با مؤمنان مى‌جنگند و به عهد و ذمّه خود وفا نمى‌كنند. اما بر مؤمنان است كه با كافران بجنگند زيرا به مؤمنان ستم شده است در حالى كه آنان به خدا پشتگرمى داشته و توكل كرده‌اند و به يارى و مددكارى او اعتماد داشته‌اند./ ٦٧ مگر نه آن كه آنان را بناحق از خانه‌هاى‌