تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٠٢ - مقياس غلط

قدرت در ميان آيد، يا گنجى به عنوان نشانه و رمز رهبرى مالداران در كار باشد، يا بوستانى به عنوان نشانه و رمز رهبرى/ ٤٠١ زمينداران به آنان نموده شود، امّا نتيجه اين خطاى آشكار چه بود؟ همانا گمراهى نه چيز ديگر.

«انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثالَ فَضَلُّوا فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا- بنگر كه چگونه برايت داستانها آوردند، گمراه شده‌اند، و توان راه يافتنشان نيست.» وقتى رهبرى پيامبر را با نيروهاى مادّى سنجيدند خود را از فهم حقيقت محروم ساختند، و تا وقتى تنها و تنها افكار جاهليّت بر عقل آنها حكمرواست راهى براى هدايتشان وجود ندارد.

[١٠] «تَبارَكَ الَّذِي إِنْ شاءَ جَعَلَ لَكَ خَيْراً مِنْ ذلِكَ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ يَجْعَلْ لَكَ قُصُوراً- بزرگ و بزرگوار است آن كس كه اگر خواهد بهتر از آن به تو ارزانى مى‌دارد. باغهايى كه در آن نهرها جارى باشد و برايت قصرها پديد آورد.» اگر خدا بخواهد باغها و كاخهايى به پيامبر ارزانى مى‌دارد، ولى اين همه را در كجا مى‌دهد؟

يكى از مفسّران گفته است: مراد از آن- باغها و كاخها- در دنياست و اين احتمال دارد، ولى سخن بهتر اين است كه پروردگار ما آخرت را ذكر مى‌كند، و دنيا از لحاظ انسان آخرين جولانگاه نيست.

از اين رو پاسخ الهى چنين آمده است كه پيامبر نزد خدا گرامى است و خدا او را دوست مى‌دارد، امّا دنيا را به پاداش كردار او بدو نمى‌دهد، زيرا دنيا با تمام زر و زيورهايش در سطح و شأن او نيست، و خداوند همين رفتار را با مؤمنان نيز مى‌كند. اين نظر را گفته خداى تعالى كه بلافاصله پس از اين آيه آمده تأييد مى‌كند

[١١] «بَلْ كَذَّبُوا بِالسَّاعَةِ وَ أَعْتَدْنا لِمَنْ كَذَّبَ بِالسَّاعَةِ سَعِيراً- بلكه اينان قيامت را دروغ انگارند. و ما براى كسانى كه قيامت را دروغ انگارند آتش سوزان آماده كرده‌ايم.» پس آنها كه براى دروغ انگاشتن آخرت در مقياسها و سنجشهاى خود بر