تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥٧ - شرح آيات

براى شما وضع كرده است. در نصّ مروى از امام باقر (ع) در تفسير اين آيه آمده است

«انسان بر مادر و يا خواهر خود و يا دختر خويش و جز ايشان وارد نشود، مگر با كسب اجازه، و به كسى اذن ندهند مگر پس از سلام گفتن، زيرا سلام گفتن طاعت خداى رحمان است» [٣٩].

فايده اين حكم چيست؟

پيش از آن كه بدين پرسش پاسخ دهيم ملاحظه‌اى مهمّ را در اينجا مى‌آوريم: انسان معمولا/ ٣٥٨ به حدود و قيود تنظيم اجتماعى اهتمام دارد ولى به جوهر و محتواى آن كمتر مى‌انديشد، و گاه بر عكس به جوهر و هدف اين تنظيم توجّه دارد ولى در مورد حدود آن كه وسيله تحقّق يافتن اين هدف است تجاهل مى‌ورزد و توجّهى نمى‌كند و معتقد است كه اين حدود و رسوم غير مهمّ و سطحى است.

در حالى كه اسلام از فرزندان خود مى‌خواهد هم به جوهر اين تنظيم و هم به حدود آن اهتمام ورزند، يعنى به هدف و وسايلى كه اين هدف را تحقّق مى‌بخشد ملزم و پايبند باشند.

در واقع جوهر تنظيم اجتماعى همان فرمانبردارى خالصانه نسبت به خداى تعالى، و دور از خواهشها و مصالح آنى و تمام تعصّبات جاهلى است. و عاليترين مظاهر فرمانبردارى از خدا در فرمانبردارى از رهبرى و فرماندهى رسالتى نمودار مى‌شود كه درجه به درجه پايين مى‌آيد تا به ولىّ امر كه حاكم شرعى است مى‌رسد و همچنين شامل ولىّ خانواده و سرپرستان تمام سازمانهاى اجتماعى و سياسى شرعى مى‌شود.

خانواده با فضيلت خانواده ايست كه بر پايه تعاون و همكارى سازنده نهاده شده باشد، و اين صورت نمى‌بندد مگر از طريق فرمانبردارى سالم از ارزشهاى بر حق، به گونه‌اى كه اين فرمانبردارى از قانونى كه آن را معيّن و مشخّص كند خالى‌