تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ٢٩٦ - متن

نخستين امام و بهترين‌شان برادرم على است، سپس فرزندم حسن، سپس فرزندم حسين، سپس نه نفر از فرزندان حسين، مادرشان دخترم فاطمه است، درودهاى خداوند بر همه آنان باد.

پس از اينان در برترى، جعفر بن ابى طالب پسر عمويم و برادرم و عمويم حمزة بن عبد المطلب قرار دارند.

بدانيد كه من محمد بن عبد اللَّه هستم، من بهترين فرستادگان و پيامبرانم، فاطمه دخترم سرور زنان اهل بهشت است، على و فرزندانش اوصيا هستند و بهترين اوصيا مى‌باشند، و خاندانم بهترين خاندان پيامبران و دو فرزندم سرور جوانان اهل بهشت هستند.

اى مردم! همانا كه شفاعتم را اميد بردى كه اميد شماست، آيا اهل بيتم از شفاعت شما ناتوانند؟! از فرزندان جدّم عبد المطلب كسى نيست كه موحّد، خدا را ملاقات كند و ذره‌اى شرك نورزد و خداى او را به بهشت نراند، هر چند كه گناهان بسيار مرتكب شده باشد.

اى مردم! در زندگى و پس از مرگم اهل بيتم را بزرگ داريد و گرامى‌شان داريد و برترى‌شان دهيد، بر هيچ كس روا نيست كه به خاطر حضور كسى از جايش بلند شود مگر براى اهل بيتم، اگر حلقه در بهشت را گرفته باشم و پروردگارم بر من ظاهر شود و سجده كنم و به من اجازه شفاعت دهد، هيچ كس را بر اهل بيتم ترجيح نخواهم داد.

اى مردم! نسبم را بگوئيد، من كيستم؟ مردى از انصار برخاست و گفت: از خشم خدا و رسولش به او پناه مى‌بريم، اى رسول خدا به ما بگو چه كسى با اهانت به اهل بيتت تو را آزرده تا گردنش را بزنيم و خاندانش بر باد رود.

فرمود: نسبم را بگوئيد، من محمد بن عبد اللَّه بن عبد المطلب بن هاشم هستم.

حضرتش ادامه داد تا به نزار رسيد، سپس ادامه داد تا نسبش را به اسماعيل بن‌