تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ٣٠١ - متن

درگذشت و جانشينى براى خود نگذاشت، امت را به حال خود رها نكرد، او مانند ابو بكر كه براى خود جانشينى گمارد، جانشينى نگذاشت، شيوه سوّمى پديد آورد و امر خلافت را به شوراى شش نفره واگذاشت و همه عرب را از شورا بيرون كرد. و با اين كار نزد عوام اعتبارى يافت و آن چند نفر را كه قلبهاشان از فتنه و گمراهى لبريز شده بود، هموزن من قرار داد! سپس ابن عوف‌ [١] با عثمان بيعت كرد. مردم با او بيعت كردند. در حالى كه از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم در جاهاى بسيارى شنيده بودند كه حضرتش عثمان را لعن فرموده بود، با اين همه عثمان هر چه بود از ابو بكر و عمر بهتر بود؛ روزى از او سخنى شنيدم كه از گفته‌اش در شگفت شدم و دلم به حالش سوخت؛ در حالى كه در خانه‌اش نزد او نشسته بودم، عايشه و حفصه نزد او آمدند و ميراث خويش را از ما ترك رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم كه در دست عثمان بود مى‌خواستند. عثمان گفت: نه به خدا سوگند! شما دو تا را احترام و حقى از آن حضرت نيست، ولى گواهى شما را عليه خودتان مى‌پذيرم؛ شما دو تا نزد پدران خويش گواهى داديد كه از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم شنيده‌ايد كه فرموده: «پيامبر ميراثى بر جاى نمى‌نهد، آنچه بر جاى گذارد صدقه است» آن وقت رفتيد و به مالك بن اوس عرب بدوى بيابانگرد ورپاشاش ياد داديد كه با شما دو تا همراه شود و گواهى دهد كه پيامبر چنين گفته! حال آنكه هيچ كس از اصحاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم از مهاجران و انصار نيست كه گواهى دهد پيامبر چنان سخنى را گفته است جز شما دو تا و آن عرب ورپاشاش. به خدا سوگند شك ندارم كه او بر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم دروغ بسته و شما دو تا نيز با او عليه آن حضرت دروغ‌