حضرتش را از اين رو به آن رو مى‌كردند. على خواست تا پيراهن رسول خدا را درآورد، فريادگرى فرياد كشيد: اى على! پيراهن پيامبرت را درنياور! پس على دستش را زير پيراهن برد و غسلش داد، سپس حنوطش كرد و كفنش نمود، سپس به هنگام حنوطش و كفنش، پيراهنش را درآورد.

* چگونگى كودتاى سياسى سقيفه:

براء بن عازب گفت: چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلم درگذشت ترسيدم كه قريش بر بيرون كردن امر خلافت از بنى هاشم بشورند. پس چون مردم كردند آنچه كردند يعنى با ابو بكر بيعت نمودند، آنچه بايد مرا مى‌گرفت از آشفتگى و سراسيمگى بسيار، علاوه بر اندوهى كه از درگذشت رسول خدا داشتم، گرفت. با حال زار و نزار سرگشته مى‌گشتم و نخبگان قوم را مى‌نگريستم كه چه مى‌كنند؛ بنى هاشم سرگرم غسل و كفن و دفن رسول خدا بودند. از قول سعد بن عباده‌ [١] و گروهى از نادانان اصحابش به من پيامى رسيد، زير بارشان نرفتم و دانستم كه راه به جايى نمى‌برند.

همين طور ميان آنان و مسجد در رفت و آمد بودم و نخبگان قريش را مى‌جستم. در همين گير و دار بودم كه ناگهان ابو بكر و عمر را ديدم. سپس بى‌درنگ خود را به ابو بكر و عمر و ابو عبيده‌ [٢] رساندم كه با كسانى كه در سقيفه گرد آمده بودند

[١]سعد بن عباده خزرجى، ابو ثابت (م ١٥ ه)، رئيس قبيله خزرج، از اشراف مدينه، وى زير بار كودتا نرفت و خلافت ابو بكر را به رسميت نشناخت، در حوران شام ترور شد.

[٢]ابو عبيده، عامر بن عبد اللَّه بن الجرّاح، از طرّاحان، متحدان، بازيگران و قهرمانان كودتاى سقيفه عليه نهضت اسلام است. او را در آستانه سقيفه با اين مشخصات مى‌بينيم: مردى بلند قامت و لاغر اندام، با چهره‌اى كشيده و استخوانى و ريشى اندك و گونه‌هاى فرو رفته كه دو دندان ثنايايش افتاده است.

شيطنت در چشمانش موج مى‌زند به گونه‌اى كه نمى‌تواند آن را پنهان دارد. تاريخ رسمى خلافت، سيرت و صورت كريه او را گريم نموده و تصاويرى مطلوب از او ترسيم كرده است كه: توسّط ابو بكر اسلام آورد، اسلام او پيش از حضور رسول صلّى اللَّه عليه و اله و سلم در خانه ارقم بود (و اين دروغى بيش نيست)، به حبشه هجرت كرد و در بدر و احد حضور داشت، از همان آغاز يار و ياور ابو بكر و عمر بود (و اين درست است، چرا كه عضو اصلى شوراى پنج نفره توطئه كودتا است)، در پيكار احد مواظب رسول صلّى اللَّه عليه و اله و سلم بود، در روز كودتا دوّمين نفر بود كه با ابو بكر بيعت كرد و لقب امين امّت را دريافت. در دولت كودتا نقش كليدى داشت، در دوره عمر، استاندار شام و فرمانده كلّ سپاه بود، به فرموده عمر: «اگر به طاعون نمى‌مرد، حتما پس از من خليفه بود.» سازمان تبليغات خلافت غصب از او تعريف بسيار كرده و در فضايل او روايات فراوان ساخته است. ن. ك: محمد خالد/ رجال حول الرّسول ٣٦٨- ٤٢٠.