تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ٢٢٦ - سرنوشت نهضتهاى توحيدى تاريخ

بشارت باد كه در حيات و ممات با من هستى، تو برادرم، وصيّم، برگزيده‌ام، وزيرم و وارثم و اداكننده رسالتم هستى، تو دينم را ادا خواهى كرد و دشمنانم را كيفر خواهى داد، تو ذمّه‌ام را برى خواهى ساخت و امانتم را ادا خواهى كرد و بر اساس سنّتم با عهدشكنان و ستمگران و از دين در رفتگان امت من خواهى جنگيد. تو نسبت به من مانند هارون نسبت به موسى هستى، هارون براى تو الگوى نيكويى است؛ آنگاه كه قومش او را تضعيف و تنها نموده و نزديك بود وى را بكشند. پس در برابر ستم قريش بر تو و شورششان عليه تو پايدار باش، همانا كه تو مانند هارونى نسبت به موسى و پيروانت همانند كسانى كه پيرويش كردند و آنان مانند آن گوساله و پيروانشان مانند گوساله پرستان هستند؛ آنك كه موسى هارون را به جانشينيش بر آنان گمارد، او را فرمان داد كه اگر گمراه شدند و هارون يارانى يافت به كمك يارانش با آنان جهاد كند و اگر يارانى نيافت دست نگهدارد و جانش را حفظ نمايد و ميان‌شان تفرقه نيندازد.

سرنوشت نهضتهاى توحيدى تاريخ:

اى على! خداوند هيچ پيامبرى را برنيانگيخت مگر كه گروهى از روى رضا و رغبت به او گرويدند و گروهى ديگر از روى بى‌ميلى به او پيوستند. سپس خداوند كسانى را كه از روى بى‌ميلى به دعوت و نهضت پيوستند بر كسانى كه از روى رضا و رغبت به نهضت گرويدند، مسلط ساخت، در نتيجه به قتل عام وارثان و صاحبان حق پرداختند، تا باشد كه پاداشى برتر يابند.

اى على! هيچ امتى پس از پيامبرش دچار اختلاف و پراكندگى نشد مگر پس از اينكه اهل باطل آن امّت بر اهل حق آن امت شوريدند و بر آنان سلطه يافتند. همانا كه خداوند پراكندگى و اختلاف را مقدر اين امت كرده و اگر مى‌خواست بر هدايت گردشان مى‌آورد تا آنجا كه حتى دو نفر از بندگانش با يك ديگر اختلاف پيدا