تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ١٨٤ - اين گزارش در منابع زير نيز آمده است

ناخوش داشتند و آثار ناخشنودى در چهره‌هاشان نمودار بود، اما بعدها همين‌ها همه‌شان آگاه شدند و شكشان برطرف گرديد.

ابان گويد كه سليم گفت: تا آن روز هرگز چشمان‌مان آن گونه در برابر عامّه مردم روشن نگرديده بود، چرا كه امير مؤمنان براى مردم پرده از حقايق و وقايع برداشت و حق و حقيقت را آشكار كرد و به شرح و تحليل موضوع خلافت پرداخت و تقيه را كنارى گذاشت. پس از آن روز و پس از آن سخنان. شيعيان زياد شدند و زبان گشودند. تا آن روز، شيعيان كمترين نيروهاى سپاه على عليه السّلام را تشكيل مى‌دادند و ديگر مردم بدون اينكه على را بشناسند كه خليفه خدا و وصى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلّم است و شيعه باشند، همراه آن حضرت مى‌جنگيدند، اما پس از آن جلسه سخنرانى، شيعيان بيشترين و بزرگترين نيرو را تشكيل مى‌دادند.

اين سخنان پس از نبرد نهروان ايراد شد كه حضرتش فرمان آماده باش و حركت به سوى معاويه را داده بود، اما چند صباحى نگذشت كه كشته شد. ابن ملجم كه نفرين خدا بر او باد، با حيله و به ناحق حضرتش را كشت. شمشيرش مسموم بود، از پيش شمشيرش را سمّ آلود كرده بود. درود خداوند بر سرور ما امير مؤمنان باد.

اين گزارش در منابع زير نيز آمده است‌

: مفيد/ امالى ٨٧+ ارشاد ١/ ١٤٨.+ سيد رضى/ نهج البلاغه. خطبه ٣٤.+ طبرسى/ احتجاج ١/ ٢٥٤، ٢٨٠.+ ابراهيم الثقفى/ الغارات ٢/ ١٤٨- ١٤٩.+ ديلمى/ ارشاد القلوب ٣٩٤.+ احقاق الحق ١/ ٦١، ٦٢.+ مجلسى/ بحار ٨ (چاپ قديم) ١٤٩، ٦٥٠، ٦٤٥.