تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ١٥٤ - متن

او همچنان از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم اجازه مى‌خواست تا گردن فردى‌ [١] را كه آن حضرت قتل او را نمى‌خواست بزند! و پيامبر به او اجازه نداد.

روزى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم بر او كه سلاح و لباس كامل رزم پوشيده بود، نگاهى انداخت و خنديد، سپس او را به كنيه‌اش صدا زد و فرمود: اى ابو فلان! امروز روز تو است! اشعث بن قيس گفت: نمى‌خواهد به من بگويى كه مقصودت كيست، او كه شيطان از او مى‌گريزد!! على عليه السّلام فرمود: اى پسر قيس! خداوند خود فرموده كه بيم و هراس را از دل شيطان نبرده است!! سپس فرمود: آنك كه با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم بوديم و سختيها و رنجها و مشكلات به ما روى مى‌آورد، اگر ما هم اين گونه كه شما رفتار مى‌كنيد، مى‌كرديم براى خدا دينى برپا نمى‌شد و خداوند اسلام را استوار نمى‌ساخت.

به خدا سوگند! خون دل و پشيمانى و حسرت بسيار خواهيد خورد، آنچه را به شما مى‌گويم به خاطر سپريد و بياد داشته باشيد؛ تبهكاران و حراميان و رانده‌شدگان و رهاشدگان و منافقان بر شما مسلط خواهند شد و شما را به سختى خواهند كشت، و شما خدا را خواهيد خواند اما پاسخى نخواهيد شنيد، بلا از شما برطرف نخواهد گرديد تا كه توبه كنيد و باز گرديد كه اگر چنين كرديد خداوند شما را از آشوب و گمراهى و تبهكارى و نادانى نجات خواهد داد.