تاريخ سياسى صدر اسلام - سليم بن قيس الهلالي - الصفحة ١١٠ - متن
فرمود: اين افراد از آن هفتاد و سه فرقه نيستند، منظور رسول خدا از هفتاد و سه فرقه، دشمنان ستمگر است كسانى كه خودشان را در چشم خلق مشهور كردند و به كيش خويش فرا خواندند.
پس از اين هفتاد و سه فرقه، تنها يك فرقه است كه به دين خدا متديّن است و هفتاد و دو فرقه ديگر به دين شيطان متديّنند و دوستدار پيروان آن دين و بيزار از مخالفان آن مىباشند.
اما كسى كه خداى يكتا را بپرستد و به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و اله و سلّم ايمان آورد ولى ولايت و هدايت ما و گمراهى دشمنان ما را نشناخت و با ما دشمنى نورزيد و حلالى را حرام و حرامى را حلال نكرد و بدون توجه به اختلاف آراء در اصول و فروع احكام، فقط به آنچه خداوند امر و نهى فرموده عمل كرد، اين كس نجات يافته است، اين گروه ميان مؤمنان و مشركان قرار دارند و بيشتر مردم را تشكيل مىدهند. اينان را در روز رستاخيز حساب و كتاب و رسيدگى رفتار و كردار است، و دوزخيان كسانى هستند كه پيامبران و فرشتگان و مؤمنان آنان را از دوزخ بدر آورند و بر آنان نام دوزخيان نهند.
اما مؤمنان، رستگارانند كه بىحساب به بهشت در آيند. مشركان نيز بىحساب به دوزخ روند. حسابرسى تنها از همان گروهى است كه ميان مؤمنان و مشركان قرار دارد. مؤلفان قلوب و گناهكاران و كسانى كه عمل صالح را با بدى در آميختند و مستضعفان آنان كه توانائى روى آوردن به نيرنگ كفر و شرك را ندارند و دوست ندارند كه دشمنى ورزند و راه به جايى نمىبرند تا مؤمن و آگاه باشند، اينان اصحاب اعرافند؛ سرنوشت اينان تابع اراده و مشيّت خداوند مىباشد؛ هر يك از اينان را كه خداوند به دوزخ اندازد به خاطر گناهشان خواهد بود و از هر كدامشان كه درگذرد از روى رحمت الهى خواهد بود.
سليم گويد؛ گفتم: آيا فرد مؤمن آگاه مسئول به دوزخ درآيد؟ فرمود: نه.
گفتم: آيا آن كس كه امامش را شناسد به بهشت در آيد؟ فرمود: نه، مگر كه خدا