در الميزان ٢ ص ١٤٥ پس از شمردن نام پيامبران فرموده بعضى هم هست كه نامشان ذكر نشده بلكه با وصف و كنايه آمده مثل اين آيه‌ «أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى‌ إِذْ قالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنا مَلِكاً نُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» بقره: ٢٤٦. هكذا آيه‌ «أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلى‌ قَرْيَةٍ وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى‌ عُرُوشِها ...» بقره: ٢٥٩.

ايضا پيامبرانيكه در سوره يس آمده‌ «إِذْ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُما فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ» و نيز عالميكه موسى با او ملاقات كرد (كهف ٦٦) و «الاسباط» بقره: ١٣٦. و بعضى‌ها هستند كه پيغمبر بودن و نبودنشان روشن نيست مثل فتاى موسى‌ «وَ إِذْ قالَ مُوسى‌ لِفَتاهُ لا أَبْرَحُ حَتَّى أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ» كهف: ٦١. و ذو القرنين و عمران پدر مريم (تمام شد) بايد دانست كه لقمان نيز از مشكوكين است.

امّا عدد پيامبران مشهور آنست كه صد و بيست و چهار هزار نفر بوده‌اند. صدوق در خصال (باب الواحد الى المأة) فصل ١٧ دو حديث از امير المؤمنين عليه السّلام از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله نقل كرده كه خداوند صد و بيست و چهار هزار پيغمبر آفريده من محترمترين آنهايم و اين سخن از جهت افتخار نيست و خداوند صد و بيست و چهار هزار وصى آفريده على عليه السّلام اكرم و افضل آنهاست پيش خداوند.

در تفسير الميزان ج ٢ ص ١٤٩ از معانى الاخبار و خصال از ابو ذر نقل شده كه بحضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله گفتم:

يا رسول اللّه پيامبران چه قدراند فرمود:

صد و بيست و چهار هزار. گفتم مرسل آنها چند نفراند؟ فرمود: سيصد و سيزده نفر كه جمع كثيراند گفتم: اول آنها كدام است؟ فرمود آدم ...

آنگاه گويد: اين مضمون را صدوق در امالى و خصال و ابن قولويه در كامل الزيارات و سيد در اقبال از امام سجاد و در بصائر از امام باقر