مراد لوح محفوظ است. ميشود اين قول را با آيه‌ «إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ. فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ» واقعة: ٧٧- ٧٨. تأييد كرد و نيز گفته‌اند مراد كتاب پيامبران سلف است. باين قول نيز ميشود بعضى از آيات را شاهد آورد كه بيان ميدارند قرآن در نامه پيشينيان بوده است مثل‌ «إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى‌. صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‌» اعلى: ١٨- ١٩. و نحو «وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ. نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ. عَلى‌ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ. بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ. وَ إِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ» شعراء: ١٩٢- ١٩٦. بعيد نيست صحف همان نامه‌ها باشد كه قرآن را در آنها مينوشتند و آنها قهرا پاك و محترم بودند.

احتمال ديگر آنست كه مراد از «صُحُفٍ» قلوب و دلها و از «سَفَرَةٍ» مفسران و نويسندگان قرآن باشد.

توضيح آنكه درباره قرآن آمده‌ «وَ ما كُنْتَ تَتْلُوا مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتابٍ وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ إِذاً لَارْتابَ الْمُبْطِلُونَ. بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الظَّالِمُونَ» عنكبوت: ٤٨- ٤٩.

اين آيه صريح است در اينكه قرآن در سينه‌هاست و در سينه‌ها نوشته شده پس سينه‌ها صحيفه‌هاى مخصوصى است در جاى ديگر آمده‌ «كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ ...» مجادله: ٢٢.

قلبها صحيفه‌هاى كتابت ايمان‌اند.

سينه‌هائيكه در آنها قرآن نوشته شده، محترمند، بلند مرتبه‌اند، پاكند «فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ. مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ» نكره آمدن «صحف» نيز اين سخن را تأييد ميكند.

با دست چه كسانى قرآن در اين سينه نوشته شده و ميشود؟ با دست نويسندگانى كه محترمند. مطيع‌اند.

بايد توجّه كرد متعلّق باء در «بِأَيْدِي‌ سَفَرَةٍ» چيست؟ ممكن است متعلّق آن‌ «مَرْفُوعَةٍ» و يا مكتوب و حاصل باشد و «باء» براى سبب است يعنى: آيات قرآن تذكره است. هر كه خواهد آنرا