قاموس قرآن - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٨٨
بر خوردند قلوبشان مضطرب نميشود بلكه بآن ايمان ميآورند و در مقام عمل متوقف ميشوند. (تمام شد).
در نهج البلاغه خطبه ٨٩ فرموده:
بدان راسخون در علم آنهااند كه بجهل آنچه نميدانند اقرار ميكنند و اين اقرار آنها را از و رود بدرهاى مسدود غيب بى نياز كرده.
راسخون در علم
نظر بمعنى كلمه هر كه علم و دانش در وجودش استقرار يافته و ريشه دوانده راسخ در علم است ولى مصداق اولى و حقيقى آن رسول خدا و ائمه اطهار عليهم السلام است در تفسير برهان بيشتر از ١١ روايت در اين باره نقل كرده است در بعضى از آنهاست كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله افضل راسخون در علم است و بعد از وى اوصياء اواند و در بعضى آمده
«نَحْنُ الرَّاسِخُونَ فى الْعِلْمِ».
و در برخى
«وَ الرَّاسِخُونَ فى الْعِلْمِ هُمْ آلُ مُحَمَّدٍ».
صلوات اللّه عليهم اجمعين.
لفظ آيه و همچنين جمله افضل راسخون در علم بودن نشان ميدهد كه راسخون در علم منحصر بآنان عليهم- السلام نيست ولى چنانكه گفته شد آنها مصداق اولى آناند.
«لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ ...» نساء: ١٦٢.
ضمير «مِنْهُمْ» به يهود كه در آيه است بر ميگردد و مراد بعضى از يهود است كه دانش در وجودشان استقرار يافته است.
رسّ: «وَ عاداً وَ ثَمُودَ وَ أَصْحابَ الرَّسِ وَ قُرُوناً بَيْنَ ذلِكَ كَثِيراً» فرقان:
٣٨.
«كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ أَصْحابُ الرَّسِ وَ ثَمُودُ» ق: ١٢.
رسّ در لغت بمعنى اثر جزئى و اول تب و دفن مرده و غيره آمده است ولى ملاحظه آيه نشان ميدهد كه مراد از آن در قرآن كريم محلى است كه قومى بدان نسبت داده شدهاند در نهج البلاغه خطبه ١٨٠ آمده
«أَيْنَ أَصْحَابُ مَدَائِنِ الرَّسِ الَّذِينَ قَتَلُوا