عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي‌ السَّبْتِ‌ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ‌ سَبْتِهِمْ‌ شُرَّعاً وَ يَوْمَ لا يَسْبِتُونَ‌ لا تَأْتِيهِمْ كَذلِكَ نَبْلُوهُمْ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ. وَ إِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلى‌ رَبِّكُمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ. فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَ أَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئِيسٍ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ. فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْهُ قُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ‌ اعراف: ١٦٣- ١٦٦.

از اين آيات بدست ميايد كه: آنها در روز سبت تجاوز كرده و دست از كار نكشيده‌اند. و نيز فقط آنها كه نهى از منكر ميكردند نجات يافته‌اند متجاوزين و تاركين نهى از منكر همه هلاك شده‌اند. و ايضا در آيات دو جور عذاب ذكر شده يكى‌ أَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئِيسٍ‌ و دوّمى ميمون شدن. بنظر ميايد اوّلى راجع بتاركين نهى از منكر و دوّمى بصيد كنندگان است.

در مجمع گويد: هر دو فرقه هلاك شدند و فرقه نهى از منكر نجات يافتند اين از ابا عبد اللّه عليه السّلام نقل شده است عياشى نظير آنرا از حضرت باقر عليه السّلام نقل كرده است و نيز از عكرمه نقل ميكند كه بمحضر ابن عباس وارد شدم مقابلش قرآنى بود اين آيه را فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ‌ ميخواند و ميگريست آنگاه گفت: ميدانم كه خدا صيادان ماهى را هلاك كرد و فرقه نهى از منكر را نجات داد ولى نميدانم با آنها كه نهى نكردند و خود نيز مرتكب نشدند چه كرد.

الميزان از عكرمه روايت كرده كه بابن عباس گفتم فدايت شوم نميبينى كه فرقه ساكت فعل صيادان را مكروه داشته و بفرقه ديگر گفتند: چرا اينها را موعظه ميكنيد خدا هلاكشان خواهد كرد. ابن عباس گفت بمن دو تا لباس ضخيم دادند. يعنى قول مرا درباره نجات آندسته پذيرفت و بمن دو خلعت داد.

آنگاه الميزان گويد عكرمه اشتباه‌