مراد از اين مصابيح كه هم زينت آسمان پائين و هم تيراند بر شياطين چيست؟ در آيه ديگر آمده‌ «إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ» صافات: ٦. بايد مراد از مصابيح در آيه اوّل همان كواكب باشند پس اين كواكب هم چراغهاى آسمان‌اند و هم تيرهائى‌اند كه شياطين با آنها زده ميشوند. در اين صورت آنها ثابت نيستند و گرنه رجوم نميشدند.

در آيه ديگر آمده‌ «وَ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ حِفْظاً» فصلت: ١٢.

در هر سه آيه زينت و آسمان پائين و حفظ آسمان مورد نظر است و در دومى كواكب و در اوّلى و سوّمى مصابيح گفته شده و در ذيل آيه صافات آمده‌ «وَ حِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ مارِدٍ. لا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلى‌ وَ يُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جانِبٍ. دُحُوراً ... فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ» على هذا مراد از مصابيح و كواكب در اين آيات همان شهابها و سنگهاى سرگردان در فضا هستند كه با ورود بطبقات جو زمين آتش گرفته آسمان پائين را زينت مى‌بخشند و شيطان‌ها را مى‌رانند.

ولى قرآن راجع بكواكب در قيامت فرموده‌ «وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ» انفطار: ٢. بحكم اين آيه كواكب در قيامت پراكنده خواهند شد لذا نميتوان آنها را همان رجوم و مصابيح دانست زيرا رجوم و مصابيح كه سنگهاى سرگردان باشند هم اكنون پراكنده‌اند و از طرف ديگر بعيد است بگوئيم در آيه ٦ صافات كواكب بمعنى رجوم و در آيه انفطار مراد از آنها غير رجوم است.

بنا بر تحقيق كتاب آغاز و انجام جهان كواكب عبارت‌اند از سيارات منظومه شمسى و مراد از «السَّماءَ الدُّنْيا» در آيه ٦ صافات نزديكترين آسمان جهان است نه نزديكترين‌