سفر (بكسر س) كتاب و نامه است كه حقائق و مطالب را روشن و آشكار ميكند جمع آن اسفار است‌ «كَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ‌ أَسْفاراً ...» جمعه: ٥. چنانكه راغب گفته است.

طبرسى نيز علت تسميه را چنين بيان فرموده.

سفير بمعنى فرستاده و نماينده است راغب علت تسميه آنرا كشف و ازاله وحشت از بين قوم ميداند و آن فعيل بمعنى فاعل است. ولى ظاهرا علت تسميه همان اظهار و كشف مطالب باشد كه سفير مطالب را آشكار ميكند جمح آن سفراء است مثل فقيه و فقهاء و آنرا مصلح ميان قوم نيز گفته‌اند. سافر بمعنى كاتب و نويسنده است جمع آن سفره مثل‌ «بِأَيْدِي‌ سَفَرَةٍ كِرامٍ بَرَرَةٍ» عبس: ١٥ و ١٦.

اسفار (بكسر الف) روشن شدن و آشكار گشتن است‌ «وَ الصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ» مدّثر: ٣٤. قسم بصبح آنگاه كه روشن و آشكار شود «وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ. ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ» عبس: ٣٨ و ٣٩.

چهره‌هائى در آنروز روشن‌اند. خندان و شادمان‌اند. (اللهم اجعلنا منهم).

«كَلَّا إِنَّها تَذْكِرَةٌ. فَمَنْ شاءَ ذَكَرَهُ. فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ. مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ. بِأَيْدِي‌ سَفَرَةٍ. كِرامٍ بَرَرَةٍ» عبس: ١١- ١٦.

مراد از «سَفَرَةٍ كِرامٍ بَرَرَةٍ» نويسندگان محترم مطيع. كدام‌اند؟ و «صُحُفٍ» چيست؟

گفته‌اند مراد ملائكه نويسنده‌اند كه آمده‌ «وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ. كِراماً كاتِبِينَ» انفطار: ١٠ و ١١. و نيز گفته‌اند:

سفيران وحى و پيامبرانند. و ايضا از قتاده نقل شده كه: قارئان قرآن‌اند آنانكه قرآنرا ميخوانند و مينويسند.