سبط: بفتح (س) انبساط يافتن بآسانى چنانكه راغب گفته است و بكسر (سين) نوه و فرزند فرزند است مفردات و صحاح و قاموس و اقرب آنرا ولد الولد گفته‌اند در نهايه و مجمع نقل شده‌

«الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْنُ سِبْطَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ».

جمع سبط اسباط است و آن پنج بار در قرآن مجيد آمده و همه درباره بنى اسرائيل است‌ وَ ما أُنْزِلَ إِلى‌ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ ... بقره: ١٣٦.

نظير اين آيه است‌ وَ أَوْحَيْنا إِلى‌ إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ ... نساء: ١٦٣.

طبرسى و ديگران و نيز اهل لغت گفته‌اند: سبط در اولاد اسحق مثل قبيله در اولاد اسمعيل است فرزندان اسمعيل را قبائل و فرزندان اسحق را اسباط گفته‌اند تا از همديگر متمايز باشند.

راغب كه معنى اصلى را انبساط ميداند گويد بولد ولد سبط گويند كه گويا انبساط و امتداد در فروع است.

وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْباطاً أُمَماً ... اعراف: ١٦٠. «أَسْباطاً» بدل است از «اثْنَتَيْ عَشْرَةَ» و مميّز آن كه «فرقة» باشد محذوف است و «أُمَماً» حال است از اسباط يعنى آنها را دوازده فرقه كرديم در حاليكه هر سبط امّتها بودند (جوامع الجامع) بعضى‌ها اسباط را مميز دانسته و گفته‌اند در معنى مفرد است.

در مجمع ذيل آيه ١٣٦ بقره گويد:

اسباط مفرد آن سبط است و آنها اولاد يعقوب بن اسحق بن ابراهيم‌اند دوازده طائفه بودند از دوازده پسر.

ناگفته نماند مراد از اسباط در آيات قرآن يا جماعاتى است كه از دوازده فرزند يعقوب بدنيا آمدند و يا اشخاص بخصوصى است كه هر يك سبط و ولد الولد بوده‌اند زيرا كه سبط بمعنى نوه و جماعت آمده است چنانكه گذشت. آيه ١٣٦ بقره و ١٦٣ نساء كه‌