پيامبران گذشته عقيده دارند بپرسيد آنها بشما خواهند گفت كه رسولان گذشته همه از جنس بشر بوده‌اند در اين صورت رسالت رسول ما چيزى خارق عادت نيست بلكه يك امر عادى و معمولى ميباشد.

هر دو آيه چنانكه الميزان گفته بيك اصل عمومى عقلائى دلالت دارند و آن وجوب رجوع جاهل بر عالم است.

در بعضى از روايات آمده كه ائمه عليهم السلام فرموده‌اند: اهل ذكر مائيم. مثلا در تفسير عياشى ذيل آيه دوم محمد بن مسلم از امام باقر عليه السلام نقل كرده كه بآنحضرت گفتم:

در نزد ما كسانى‌اند گمان ميكنند قول خدا «فَسْئَلُوا أَهْلَ‌ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ» آنها يهود و نصارى‌اند فرمود: آنوقت شما را بدين خود دعوت ميكنند. ميگويد سپس امام عليه السلام بسينه خود اشاره فرمود و گفت: مائيم اهل ذكر مائيم سؤال شدگان و گويد: امام فرمود: ذكر قرآن است.

در تفسير برهان ذيل آيه فوق از امام باقر عليه السلام درباره‌ «فَسْئَلُوا أَهْلَ‌ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ» رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرمود: ذكر منم و ائمه اهل ذكراند و قول خدا «وَ إِنَّهُ‌ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ» امام باقر فرمود: مائيم قوم او و مائيم مسئول.

در تفسير برهان ٢٤ روايت ديگر در اين باره نقل شده است. اينكه در روايت آمده كه حضرت فرمود: ذكر منم و ائمه اهل ذكراند مطابق آيه ١٠ سوره طلاق است كه فرمود: «قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ‌ ذِكْراً رَسُولًا يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِ اللَّهِ ...» و آنگاه كه آنحضرت ذكر شد ائمه عليهم السلام نيز اهل و خانواده ذكراند و روايت اول كه فرمود:

ذكر قرآن است مطابق آيه‌ «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ» است كه گذشت.

ناگفته نماند: ظاهر آيات گذشته چنانكه گفته شد خطاب بمشركين است‌