فِي‌ الْأَزْلَامِ‌؟ قال قِدَاحُهُمْ التى يستقسمون بها» ولى در سند روايت عمرو بن شمر هست و قابل اعتماد نيست. ناگفته نماند گرچه اين قول قويتر است ولى بنظر نگارنده: مانعى ندارد كه مراد از «الْأَزْلامُ رِجْسٌ»، تيرهاى تفأل باشد ولى علت تحريم آنست كه در آنكار از بت (هبل) استمداد ميكردند و هر چه از بكن و نكن ميامد دستور هبل ميدانستند و خطاب به هبل ميگفتند:

اى معبود ما، حق را بر ما روشن كن (سيره ابن هشام) ولى استخاره اسلامى استمداد از خدا و توجه بساحت قدس او است چنانكه نظير آن در كفالت مريم در قرآن آمده‌ «وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلامَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ ...» آل عمران ٤٤.

زمر: (بر وزن صرد) جمع زمره است بمعنى دسته، جماعت، فوج (اقرب) راغب دسته كوچك گفته است‌ «وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً ...» زمر: ٧٣. اين كلمه فقط دو بار در قرآن مجيد آمده است: سوره زمر:

٧١ و ٧٣. و آن نام سوره سى و نهم قرآن است. زمر معانى ديگرى نيز دارد كه در قرآن نيامده است در صحاح آمده «الزُّمْرَةُ الْجَمَاعَةُ مِنَ النَّاسِ وَ الزُّمَرُ الْجَمَاعَاتُ».

زمل: «يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ‌. قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا» مزمّل: ١ و ٢. مزمّل در اصل متزمّل است يعنى آنكه بلباسش پيچيده است در اقرب گويد: «تَزَمَّلَ‌ الرَّجُلُ بثوبه: تلفّف به».

در تفسير اين آيه گفته‌اند كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله لباسى بر خود پيچيده و خوابيده بود كه ندا آمد: اى لباس بر خود پيچيده شب را بجز اندكى بپا خيز و نيز گفته‌اند: اين خطاب براى تعريض است كه پيچيده شدن و خفتن كار خوبى نيست.

بعقيده نگارنده مطلب بايد باين سادگى نباشد و اين خطاب معنى ديگرى در بر دارد و آيات بعدى درباره‌