قاموس قرآن - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٣٧
از وى اطاعت ميكند.
٣- در خطبه ١٦٣ درباره حتمى بودن مرگ فرموده:
«وَ وَأَى عَلَى نَفْسِهِ أَنْ لَا يَضْطَرِبَ شَبَحٌ مِمَّا أَوْلَجَ فِيهِ الرُّوحَ إِلَّا وَ جَعَلَ الْحِمَامَ مَوْعِدَهُ».
خدا بر خود وعده كرده كه هر جنبده را كه روح در آن دميده بميراند.
٤- در خطبه ١٩١ درباره اهل ايمان فرموده
«... لَمْ تَسْتَقِرَّ أَرْوَاحُهُمْ فِي أَجْسَادِهِمْ طَرْفَةَ عَيْنٍ».
٥- در نامه ١٠ خطاب بمعاويه نوشته:
«وَ جَرَى مِنْكَ مَجْرَى الرُّوحِ وَ الدَّمِ».
شيطان مانند روح و خون در وجود تو جارى است.
٦- در حكمت ١٤٧ بكميل فرموده:
«وَ صَحِبُوا الدُّنْيَا بِأَبْدَانِ أَرْوَاحِهَا مُعَلَّقَةً بِالْمَحَلِّ الْأَعْلَى».
٧- در دعاى چهارم صحيفه آمده
«وَ تُهَوِّنُ عَلَيْهِمْ كُلَّ كَرْبٍ يَحِلُّ بِهِمْ يَوْمَ خُرُوجِ الْأَنْفُسِ مِنْ أَبْدَانِهَا».
دو آيه زير را بطور جداگانه بررسى ميكنيم:
«وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَ ما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا» اسراء: ٨٥.
ممكن است مراد از روح جبرئيل باشد. چون حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله پيوسته بمردم ميفرمود كه روح القدس و روح الامين اين مطلب را از سوى خدا آورد آنها در مقابل گفتهاند: اين روح چيست درباره آن توضيحى بدهيد؟ آيه در جواب فرموده: شما راهى بفهم آن نداريد آن از كار خداست. از اين جواب بدست ميايد كه دانستن روح از بشر ساخته نيست و پيوسته اينطور خواهد بود. آيات قبل و بعد اين احتمال و احتمال دوم را ميرسانند.
شايد مراد از روح وحى باشد و از آنحضرت خواستهاند كه حقيقت وحى را بيان كند. خداوند از پىبردن بآن جواب يأس داده است. و محتمل است كه روح انسانى مراد باشد، چنانكه گفتهاند. و در حديث نقل شده بعقيده الميزان مراد از روح مطلق روح است كه در كلام خدا آمده و