در آیه‌ای دیگر می‌فرماید : " « لقد جائکم رسول من انفسکم عزیز علیه ما عنتم حریص علیکم بالمؤمنین رئوف رحیم » " [٢] . ببینید تعبیر قرآن‌ چقدر عجیب و عالی است : مردم ! پیامبری از میان شما و از جنس شما برای‌ شما آمده است ، اولین خصوصیتش این است که « عزیز علیه ما عنتم » ( عنت یعنی مشقت ، رنج ، ناراحتی ) رنجهای شما بر او ناگوار است و او درد شما را دارد . پس مسلمان کیست ؟ مسلمان کسی است که هم درد خدا را داشته باشد و هم درد خلق خدا را . « حریص علیکم »قرآن تعبیر " حریص‌ " را بکار برده است . گاهی بعضی پدرها که می‌خواهند بچه‌هایشان ملا بشوند ، آنقدر [ در این خواسته ] افراط می‌ورزند که می‌گویند فلان‌کس حریص است‌ به اینکه بچه‌اش باسواد بشود ، مثل آدمی که حریص مال دنیاست ، درست‌ مثل آدمی که پول پرست و حریص جمع آوری پول است ، پیغمبر حریص نجات‌ مردم است ، حریص بهبود بخشیدن به دردهای مردم است . این می‌شود درد خلق‌ داشتن .
مگر خود علی ( ع ) این تعبیر را نمی‌کند ؟ مگر تعبیر " درد " مال خود او نیست ؟ داستان معروفی است که مکرر شنیده‌اید : در بصره ، عثمان بن حنیف در یک مجلس میهمانی شرکت کرده است . در آن مجلس میهمانی چه خبر بوده‌ است ؟ العیاذبالله مشروب بوده ؟ نه . قمار بوده ؟ نه . فسق و فجوری‌ بوده ؟ نه . پس چه بوده ؟ گناه عثمان بن حنیف این بوده که در یک مجلس‌ صد درصد اشرافی شرکت کرده ،

[٢] سوره توبه ، آیه . ١٢٨